Ζούμε σε μια χώρα με μνήμη χρυσόψαρου – Τάσος Φούντογλου

Spread the love

“Δεν είναι ώρα για απόδοση ευθυνών. Ας θρηνήσουμε σιωπηλά τα θύματα”. Οχι ρε μακακες. Τώρα θα μιλήσουμε για την εθνική μας ξεφτίλα. Για μια κοινωνία εθισμένη στο μπαχαλο και ενα πολιτικό σύστημα ανίκανο να διαχειριστεί μεχρι και τον πυρετό του. Τώρα θα κραξουμε τους ηλίθιους και τώρα θα κάνουμε την αυτοκριτική μας για την εκλογη τους. Τώρα θα αποδώσουμε ευθύνες και τώρα θα απαιτήσουμε την παραιτηση τους. Τωρα θα τους ξεφωνίσουμε και τωρα θα διαπομπεύσουμε την ανικανοτητα τους. Για να συνετιστούν και οι επόμενοι. Για να πάψουν να βάζουν σε θέσεις ευθύνης τους χαζούς και τους χαχόλους τους. Για να καταλάβουν πως η διαχείριση της δημόσιας ζωής σε αυτή τη χώρα, στη χώρα του δεν γίνονται αυτά που λες, του δεν αλλάζει τίποτα, του δεν βαριέσαι, απαιτεί αντικειμενικές ικανότητες διοίκησης και διακυβέρνησης. Και αυτές διαολε δεν τις έχουν ούτε οι κολλητοί μας, ούτε οι συμπάθειες μας, ούτε οι οικογενειακοί μας ευεργέτες, ούτε οι κομματικοί μας κολαούζοι.
Πάνω από τους τάφους των αθώων ανθρώπων μαζεύεται η κοινωνία και συζητάει. Συζητάει σοβαρά. Αποδίδει ευθύνες. Καρατομεί και τιμωρεί. Ασκεί κριτική, πετάει την σαβουρα απο το πλοιο και συνεχίζει να πορεύεται. Όταν πεθαίνουν άνθρωποι απο πυρκαγιά μέσα σε κατοικημένη περιοχή, αυτό είναι αμιγώς πολιτικό ζήτημα και πολιτική θα ‘ναι και η συζήτηση.
Πότε δηλαδή θα τα κάνουμε όλα αυτά; Μετά τις προσευχές και τα μοιρολόγια; Όταν θα έρθει η σειρά η δική μας ή των παιδιών μας; Στην επόμενη καταστροφή; Στο επόμενο ναυάγιο; Στην επόμενη πυρκαγιά; Μετά τα μπάνια του λαού; Μετά τα προκριματικά του ΠΑΟΚ; Μετά το τριήμερο εθνικό πένθος εν μέσω ξαπλώστρας και φρέντο καπουτσίνου;
Ζούμε σε μια χώρα με μνήμη χρυσόψαρου παντού. Ξεχνάμε γρήγορα, ασχολούμαστε με την επόμενη άχρηστη πληροφορία της ημέρας, επιστρέφουμε στην ιδιωτική μας νιρβάνα μέχρι να πεις κύμινο. Κι επειδή είμαστε χρυσόψαρα παντού τώρα θα μιλήσουμε. Μπας και μείνει κάτι. Μπας και λουφαξουν απο ντροπή οι ηλίθιοι νυν και επόμενοι. Προσευχηθείτε, λοιπόν, για το παιδί του διπλανού σας που δίνει μάχη με τον θάνατο. Για τα παιδιά που πέθαναν χθές μεσα σε κατοικημένη περιοχή οι σύγχρονες κοινωνίες λύνουν τις διαφορές τους με το πολιτικό ξεφωνητο, τις εκλογές και τα δικαστήρια….

*Από το προφίλ του κου Φούντογλου στο facebook κατόπιν άδειας αναδημοσίευσης από τον ίδιο.

  • 37
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.