Δε ζητάω ελεημοσύνη, την προσοχή σας ζητάω – Γιώργος Κόκολας

Spread the love

Όχι δε θα χλευάσω όλους τους ανθρώπους που συνήθως στον ηλεκτρικό λένε αυτή τη φράση. Έχουν το δράμα τους, τον πόνο τους, μπορεί και να προσποιούνται αλλά εμένα αυτό δε με ενδιαφέρει, στο προκείμενο άρθρο, αυτό.

Με ενδιαφέρει η φράση από σημειολογική άποψη και αναφορά… ”Δε θέλω να μου δώσεις λεφτά, θέλω μόνο την προσοχή σου και αφού την έχω… ε τότε ( δε μπορεί…) θα συγκινηθείς και θα μου δώσεις φραγκα”. Πριν όμως βάλεις το χέρι στην τσέπη “δες με και πρόσεξε με!” Κάπου εκεί κρύβεται το selling point της όλης φράσης…

Στο Πανεπιστήμιο και σε ένα συγκεκριμένο μάθημα είχα έναν συμμαθητή που πάντα (μα πάντα…) πριν ξεκινήσουμε, έκανε κάτι για να τραβήξει την προσοχή του καθηγητή και των υπολοίπων… Τραγουδούσε με δυνατό ψίθυρο, έκανε περίεργους θορύβους με διάφορα αντικείμενα που έπεφταν από το θρανίο, έκανε μια ανούσια ανακοίνωση η επισήμανση λίγο πριν κάτσει ο καθηγητής στην έδρα και άλλα παρόμοια. Η ανάγκη για να εκμεταλλευτεί το μομεντουμ, το να έχει κοινό μαζεμένο για λίγα δευτερόλεπτα και (προφανώς) η ανεπάρκεια να τραβήξει την προσοχή σε άλλες στιγμές, τον έκανε (πιθανά) να φέρεται έτσι.

Και βέβαια έρχομαι και στο σήμερα που η ελευθερία του Facebook και των social media, δίνει σε ΌΛΟΥΣ μας ένα αέναο μομέντουμ να προσπαθούμε να τραβάμε την προσοχή με ότι θέλουμε… Άλλος βάζει ποτέ κάνει ντουζ, άλλος άρθρα της Huffington post, άλλος μπορεί να βάζει φαλλούς εν στύση και ξυρισμένα αιδοία.

Η μεγάλη διαφορά, σε σχέση με άλλες εποχές, είναι ότι σήμερα ΌΛΟΙ έχουν το μομέντουμ, αλλά λίγοι το εκμεταλλεύονται σωστά.

Και βέβαια υπάρχουν άνθρωποι που ούτε καν σκέφτονται όταν ποστάρουν κάτι πως να τραβήξουν τα φώτα… Σίγουρα, υποσυνείδητα όλοι θέλουμε “likes” και χτυπήματα αλλά πολλοί από εμάς, δε το κάνουμε επί τούτου, όλες τις φορές… Κάποιοι απλά ποσταρουμε μηχανικά ή απλά από μια ανάγκη στιγμιαίας έκφρασης.

Η ζητιάνα όμως, άνθρωποι σαν τον συμμαθητή μου και πολλοί άνθρωποι, που αλληλεπιδρούν στα “σόσιαλ” το κάνουν πραγματικά επί τούτου… Ή τέλος πάντων… Φαίνεται κραχτά ότι το κάνουν επί τούτου

Απλά μερικές συμβουλές φιλικές ( ούτε καν από ένα ειδικό…) από έναν επίσης χρήστη…

  • Ακόμα και αν μου τραβήξεις την προσοχή με κάτι προκλητικό, προσβλητικό ή νοητικά κούφιο, δε πρόκειται να σε προσέξω περαιτέρω από κάποια miliseconds. Γιατί ξέρω, μέσα σε αυτά τα miliseconds, πότε είναι σάπιο το ποστ, πότε το κάνεις επειδή θες απλά να την πεις σε κάποιον, ή απλά να τραβήξεις την προσοχή στον/στην πρώην ή σε αυτον/ην που ψήνεις. Υπαρχουν πια αρκετοί χρήστες με ανάλογες ικανότητες και επαρκές επίπεδο να διαγνώσουν κάτι… β’ διαλογής
  • Χτίζεις τη ματαιότητα σου σαν χρήστης στα μάτια των ανθρώπων που απευθύνεσαι. Ε γιατί όταν το κάνεις επί τούτου και συνέχεια, προφανώς και κάποιοι θα πουν “Τι μαλακας είναι αυτός…”.  Ξέρω τι θα πεις… Ότι χέστηκες και ότι δε το κάνεις για τους άλλους… Δε νομίζω… Φτηνό επιχείρημά, παλαιάς κοπής που έχει πια ξεφτίσει. Αν δε θες να βλέπουν οι άλλοι γράφτα στον τοίχο του σπιτιού σου.
  • Και κυριότερο… Όταν γράφεις ένα ποστ απλά για να τραβήξεις την προσοχή κάποιου, σου δημιουργούνται μια σειρά από ψευδαισθήσεις και παραισθήσεις... Η ψευδαίσθηση ότι πέρασες το μήνυμα και η άλλη πλευρά θα καταλάβει, η παραίσθηση ότι θα σκεφτεί ό,τι είπες και θα απαντήσει ανάλογα, η ψευδαίσθηση ότι το ποστ θα δημιουργήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση πράξεων που θα δημιουργήσουν νέες επικοινωνίες, η παραίσθηση ότι θα δώσεις ένα μάθημα σε όσους πιστεύουν αντίθετα, η ψευδαίσθηση ότι επιτέλους εκφράστηκες και δικαιώθηκες… Φιλαράκι, είσαι μισο κλικ από το να κάνω scroll down και πάλι μισό millisecond από το να σε διαγράψω και σένα και τις παραισθήσεις σου. Και υπάρχει και  χειρότερο… Να έχεις κι άλλες παραισθήσεις ότι το κάνω επειδή με εκνεύρισες… Απλά γυρνάω “διαδικτυακή πλάτη” όπως και στον ζητιάνο του ηλεκτρικού.

Μια πρόταση λοιπόν σε όλους τους χρήστες. ΟΛΟΙ όσοι “παίζουμε” το παιχνίδι των μίντια σίγουρα ποσταρουμε και κομμάτι της ματαιοδοξίας μας. Είναι ένας από τους γενικούς κανόνες του παιχνιδιού. Και σε όλους μας αρέσει η προσοχή…

Όσοι όμως την επιδιώκουμε ας μη γινόμαστε επέτες της, φτηνιάρηδες, ίσως κάποιες φορές προσβλητικοι και με ποστ γεμάτα επιτήδευση.

Πολλοί θα τα δουν, λίγοι θα αντιδράσουν και πολλοί μα πάρα πολλοί θα  καταλάβουν πόσο κούφιοι είναι αυτοί που τα γράφουν.

Και αν αναρωτιέστε γιατί κάθισα να γράψω αυτο το άρθρο σας ενημερώνω ότι το έκανα για να περάσω στην ιστορία και να έχω ένα σύγγραμμα αυτοψυχαναλυτικο, όταν ξεφεύγω κι εγώ στα μίντια.

Και αν κάποιοι νομίζετε ότι το κάνω για τα δικά σας ποστ σας λέω ότι σήμερα ήρθα από παραλία χωρίς ίντερνετ και δεν είδα τίποτα…

Και μη με παρεξηγείτε και εμένα που τα γράφω αυτά γιατί κι εγώ… ”Δε ζητάω ελεημοσύνη… Την προσοχή σας ζητάω”

Σας ευχαριστώ που με διαβάσατε!

  • 73
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.