Έτσι τελείωνε πάντα ο Αύγουστος- Gianni Potamussis

Spread the love

 

Έτσι τελείωνε πάντα ο Αύγουστος, αφήνοντας μια γεύση ανεκπλήρωτου, λες κι άν έφτανε ο χρόνος θα εκπληρώνονταν όλα, τα μισοτελειωμένα του καλοκαιριού.

Έτσι πάντα έλεγες, πως την επόμενη φορά, το άλλο καλοκαίρι, θα τα προλάβαινες όλα και περνούσαν οι μήνες μέχρι τον επόμενο Αύγουστο και πάνω στα «ατέλειωτα» έβαζες κι άλλα  σε εκκρεμότητα… για τέλειωμα.

Μαζεύτηκαν πολλά, μέχρι που κατάλαβες πως όλα έμεναν εκεί για να μην τελειώσουν ποτέ, να μένουν έτσι παρατημένα, αφημένα, στις πλώρες και στις πρύμνες, στις ερημικές παραλίες, στα ρυάκια, στις απότομες κοφτές πλαγιές, στα ξέφωτα, για να τα τελειώσουν άλλοι που θα έρχονταν… κάτι σαν κληρονομιά.

Όλα έμεναν εκεί, το κόψιμο της πατούσας από τα βράχια, οι γρατζουνιές από τα βάτα, ο ιδρώτας που έμπαινε στα μάτια, η ερωτιάρα θάλασσα, ο ξαφνικός απρόσμενος έρωτας, το κάψιμο του ήλιου, το αποτύπωμα στην άμμο, η καντηλίτσα στο κατάρτι, η κούνια στη μάτσα, το αλάτι στο δέρμα, το απέραντο γαλάζιο.

Έτσι τελείωνε πάντα ο Αύγουστος,

δεν σ’ άφηνε να φύγεις.

  • 40
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.