Ξάνθη – Κομοτηνή – Αλεξανδρούπολη: Ένα ταξιδιωτικό αφιέρωμα σε πόλεις εκπληκτικής ομορφιάς στη Θράκη – Έλια Κουρή

Spread the love

Ξάνθη: Είναι πόλη της Θράκης, πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού, χτισμένη στους πρόποδες της οροσειράς της Ροδόπης, στην αρχή της πεδιάδας η οποία εκτείνεται προς τα νότια μέχρι το Θρακικό Πέλαγος. Αποτελεί το εμπορικό και πνευματικό κέντρο της περιοχής και ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματά της είναι η πολυπολιτισμικότητα και η αρμονική συνύπαρξη του χριστιανικού και μουσουλμανικού στοιχείου. Η σύγχρονη πόλη αποτελεί πόλο έλξης για την καθημερινή ζωή. Καταστήματα, πλατείες, πάρκα, καφέ, εστιατόρια, ταβέρνες με υπέροχη αισθητική, ζαχαροπλαστεία με γλυκά γνωστά σε όλη την Ελλάδα, όπως η καριόκα και το σαραγλί. Στην περιοχή της Ξάνθης παράγεται ο φημισμένος σε όλο τον κόσμο αρωματικός καπνός «Μπασμάς». Παλιότερα την αποκαλούσαν και «Αρχόντισσα» λόγω του πλούτου που επέφερε το καπνεμπόριο και με τον τρόπο αυτό έγινε γνωστή στα πέρατα του κόσμου και απέκτησε αίγλη και μεγάλη φήμη. Οι καπναποθήκες, που σώζονται έως και σήμερα, χαρακτηρίζονται αρχιτεκτονικά μεγαθήρια και αφηγούνται τις παλιές δόξες και την οικονομική άνθηση της πόλης αλλά και της περιοχής. Η πόλη της Ξάνθης βρίσκεται στο κέντρο της αλυσίδας των αστικών κέντρων της Βορειοανατολικής Ελλάδας που συγκροτεί ένα δίκτυο τόπων φορτισμένων με ιδιαίτερο φυσικό, οικολογικό, ιστορικό, αρχαιολογικό και πολιτισμικό ενδιαφέρον. Η πόλη έχει έντονη πολιτιστική ζωή. Οι θρακικές λαογραφικές γιορτές, όπως το ξανθιώτικο καρναβάλι, οι Γιορτές Παλιάς Πόλης μοναδικές στο είδος τους και φημισμένες για την ποικιλομορφία τους, και το Φεστιβάλ «Μάνος Χατζιδάκης» είναι θεσμοί αξεπέραστοι που δίνουν το γνώρισμα του πολιτιστικού οργανισμού στην πόλη.

Παλιά Πόλη: Bρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Ξάνθης, αποτελώντας τον ιστορικό της πυρήνα, και καλύπτει έκταση 380.000 τ.μ. Το 1829, χρονιά που μεγάλοι σεισμοί καταστρέφουν πλήρως τον προηγούμενο οικισμό, η πόλη οικοδομείται ξανά πάνω στα ερείπια με πυρήνα τις εκκλησίες, που υπήρχαν μάλλον από την εποχή της βυζαντινής Ξάνθειας, όπως ονομαζόταν η Ξάνθη κατά την Αρχαιότητα. Κατά τον 19ο αιώνα, η Ξάνθη αναφέρεται ως μια κωμόπολη των 8.000 κατοίκων, ήταν όμως οικονομικά ανθηρή και αυτό οφειλόταν στον πλούτο από την καλλιέργεια, επεξεργασία, μεταποίηση και διακίνηση του καπνού και των προϊόντων του, αλλά και στην προνομιακή της θέση σε σημαντικούς εμπορικούς δρόμους. Η πόλη είναι χτισμένη από Ηπειρώτες και Μακεδόνες μαστόρους, χαρακτηρίζεται από την δαιδαλώδη μορφή των λιθόστρωτων σοκακιών της και είναι γεμάτη λαϊκότροπες βαλκανικές κατοικίες, χάνια, μαγαζιά, τυπικές εκκλησίες της τελευταίας Οθωμανικής περιόδου αλλά και δυτικότροπα νεοκλασικά μέγαρα των οποίων οι ιδιοκτήτες είναι έμποροι καπνού, κυρίως. Η Παλιά Πόλη της Ξάνθης ως τόπος είναι μοναδικός. Ο επισκέπτης περιδιαβαίνει τα σοκάκια της και τις εκπληκτικές πλατείες της και στα αυτιά του ηχούν πάντα οι μελωδίες του μεγάλου μουσικοσυνθέτη Μάνου Χατζιδάκι που γεννήθηκε, μεγάλωσε και πρωτο-έπαιξε πιάνο στην Ξάνθη. Πόλη μαγική η Παλιά Πόλη της Ξάνθης, που σας περιμένει να την επισκεφτείτε και να την ζήσετε, βιώνοντας μια μοναδική εμπειρία.

Λαογραφικό Μουσείο Ξάνθης: Στεγάζεται σε δύο διώροφα κτίρια που χρονολογούνται από το 1870 περίπου. Ανήκαν στην οικογένεια καπνεμπόρων Κουγιουμτζόγλου και σχεδιάστηκαν σε νεοαναγεννησιακό ύφος από γνωστό Ρώσο αρχιτέκτονα. Χαρακτηριστικό της διακόσμησης είναι η χρήση κόκκινων πλίνθων, ενώ ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν οι εσωτερικές τοιχογραφίες που αποδίδονται σε Γερμανό νεορομαντικό ζωγράφο. Βρίσκεται σχεδόν δίπλα στην πλατεία Μητρόπολης και ανήκει σε μια ευρύτερη περιοχή που αποτελούσε το κέντρο του Ελληνισμού κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Με μια περιήγηση στο Λαογραφικό Μουσείο θα έχετε τη δυνατότητα να παρατηρήσετε την ιστορική και κοινωνική εξέλιξη που συντελέστηκε στην Ξάνθη τους τελευταίους αιώνες. Θα μάθετε για τις καθημερινές συνήθειες των κατοίκων του παρελθόντος και θα μπορέσετε να επεξεργαστείτε χρηστικά αντικείμενα και εργαλεία που πλέον δεν χρησιμοποιούνται.

Δημοτική Πινακοθήκη Ξάνθης: Στεγάζεται σε ένα αρχοντικό, η οικοδόμηση του οποίου τοποθετείται στα μέσα του περασμένου αιώνα. Αποτελεί ένα από τα εξαιρετικότερα δείγματα Δυτικομακεδονικής-Ηπειρωτικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής με κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα τα ξυλόγλυπτα ταβάνια, που είναι μοναδικά στην περιοχή. Βρίσκεται σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία της παλιάς πόλης και από το 1993 αποτελεί ιδιοκτησία του Δήμου Ξάνθης. Στη μόνιμη έκθεση φιλοξενούνται έργα ζωγράφων της πόλης. Κατά καιρούς φιλοξενούνται και περιοδικές εκθέσεις.

Μοναστήρια Ξάνθης: Ανέκαθεν η ευρύτερη περιοχή της Ξάνθης φημίζονταν για τη θρησκευτική παράδοση και τα αντικείμενα εκκλησιαστικής τέχνης και αρχιτεκτονικής που κοσμούν διάφορες περιοχές της πόλης αλλά και των γύρω χωριών. Συγκεκριμένα τα τέσσερα ιστορικότερα μοναστήρια της Ξάνθης, η Παναγία Αρχαγγελιώτισσα, η Παναγία Καλαμού, η Μονή Ταξιαρχών και ο Άγιος Νικόλαος βρίσκονται περιφερειακά του αστικού κέντρου και σχηματίζουν ένα νοητό σταυρό ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση προστατεύει την πόλη από καταστροφές, σεισμούς και κάθε άλλου είδους πλήγματα. Επίσης δεν θα έπρεπε να παραλειφθεί η αναφορά στο Eκκλησιαστικό Μουσείο, στο οποίο εκτίθεται ένας σημαντικός αριθμός κειμηλίων από όλες τις ενορίες και τα μοναστήρια της Μητρόπολης Ξάνθης. Το συγκεκριμένο μουσείο εδρεύει στο οναστήρι της Παναγίας Αρχαγελλιώτισσας και μπορείτε να το επισκεφτείτε καθημερινά με βάση ένα ωράριο λειτουργίας που διαφοροποιείται σύμφωνα με τις λειτουργικές ανάγκες της Μονής. Τέλος εάν το επιθυμείτε μπορείτε να επισκευτείτε το σύγχρονο μοναστήρι της Αγίας Ειρήνης αλλά και μια σειρά από εκκλησίες της παλιάς πόλης μερικές από τις οποίες χρονολογούνται από το 1834.

Το τρενάκι του Νέστου: Είναι ένας ξεχωριστός τρόπος για να θαυμάσει κανείς την κοιλάδα του ποταμού. Η διαδρομή ξεκινά από την Ξάνθη, περνά διαδοχικά από το σταθμό Λιβερών και τη Σταυρούπολη, για να καταλήξει στο Παρανέστι. Όσοι θέλουν να διασχίσουν τον Νέστο με καγιάκ, αποβιβάζονται συνήθως στα Λιβερά. Όσοι αγαπούν τις διαδρομές με το τρένο, λατρεύουν τη συγκεκριμένη. Ο μόνος λόγος για να ξεκολλήσει κανείς τα μάτια του από το τζάμι είναι τα τούνελ κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Κατά τα άλλα, είναι μια διαδρομή που δεν αφήνει ούτε το σώμα ούτε το πνεύμα ασυγκίνητο.

Πομακοχώρια: Έτσι ονομάζονται τα χωριά στον ορεινό όγκο της Ροδόπης με πομακικό πληθυσμό κατά κύριο λόγο. Στην Ελλάδα, Πομακοχώρια συναντάμε στους νομούς Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου. Λόγω του ορεινού χαρακτήρα της περιοχής αλλά και των προβλημάτων της μειονοτικής εκπαίδευσης τα Πομακοχώρια είναι αρκετά απομονωμένα και έχουν διατηρήσει τον γραφικό χαρακτήρα τους, την παραδοσιακή αρχιτεκτονική των σπιτιών και τον ιδιαίτερο πολιτισμό των Πομάκων. Σημαντικότερη οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων των Πομακοχωρίων είναι η καλλιέργεια και η πρωτοβάθμια επεξεργασία καπνού, και συγκεκριμένα, του αρωματικού μπασμά, που είχε κάνει διάσημη την περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης τον 19ο αιώνα, με το όνομα «Καπνός Μακεδονίας». Αξίζει να τα επισκευτείτε οδικώς από την Ξάνθη, αν αντέχετε τις πολλές στροφές, σαν οχτάρια.

Πόρτο Λάγος: Βρίσκεται στα όρια των νομών Ξάνθης και Ροδόπης, και συγκεκριμένα στο σημείο όπου η Λίμνη Βιστωνίδα ενώνεται με το Θρακικό Πέλαγος, σε μια τοποθεσία όπου συνδυάζεται με τρόπο μοναδικό το πράσινο του δάσους και το γαλάζιο της ελληνικής θάλασσας. Πρόκειται για ένα ήσυχο και γραφικό λιμανάκι το οποίο εξυπηρετεί βάρκες και ψαροκάικα της περιοχής, σκάφη αναψυχής αλλά διαθέτει και τις απαραίτητες υποδομές για μεταφορά αγαθών από εμπορικά πλοία. Οι σπουδαιότερες σημερινές αξίες της περιοχής είναι η αλιευτική, η αλατοληπτική, η πολιτιστική, η θηραματική και  αυτή της αναψυχής. Αξίζει να το επισκευτείτε απογευματάκι προς τη δύση του ήλιου.

Κομοτηνή: Πόλη των θρύλων, της πολυπολιτισμικότητας, της σαγήνης, του ιστορικού συναπαντήματος πολιτισμών, θρησκειών, ανθρώπων. Πόλη που με την ομορφιά της, τη διαφορετικότητά της και τη γειτνίασή της με τα Βαλκάνια και τις Παρευξείνιες χώρες, προβάλλει ως τόπος που γοητεύει τους επισκέπτες του. Αποτελεί ένα μαγευτικό σταυροδρόμι όπου συνυπάρχουν αρμονικά το παρελθόν με το παρόν. Χάρη στην κεντρική γεωγραφική της θέση αλλά και στη σημασία της ως διοικητικό κέντρο, αναπτύχθηκε διατηρώντας στο ακέραιο την Ιστορία και τον πολιτισμό της με σημαντικά μνημεία και αξιοθέατα που το αποδεικνύουν. Το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο παίζει ξεχωριστό ρόλο στη διαμόρφωση της οικονομικής και πνευματικής ζωής της περιοχής. Η Κομοτηνή, με διάχυτο το παραδοσιακό στοιχείο, με ένα ιδιαίτερο αστικό περιβάλλον αλλά και πλούσια σε φυσικές ομορφιές, αποτελεί ιδανικό προορισμό για όλες τις εποχές του έτους.

Αξιοθέατα: Βυζαντινό φρούριο: Τα σημερινά τείχη στην πόλη είναι ερείπια βυζαντινού κάστρου το οποίο ανεγέρθηκε τον 4ο αιώνα μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α’. Ήταν τετράπλευρο με τέσσερις εισόδους και δέκα έξι πύργους.

Γενί τζαμί: Σημαντικό οθωμανικό μνημείο με τετράγωνη αίθουσα προσευχής με εκπληκτικό θόλο χάρη στη διακόσμησή του. Η κατασκευή του χρονολογείται από το 1600 ως το 1618 και ιδρύθηκε από τον Εκμεκτσίογλου Αχμάντ Πασά. Σήμερα δίπλα στο Γενί τζαμί βρίσκεται η Μουφτεία Κομοτηνής.

Ο Πύργος του Ρολογιού: Αποτελεί δείγμα του οθωμανικού εκσυγχρονισμού. Είναι αφιέρωμα του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β’ και χρονολογείται από το 1884.

Αξίζει επίσης να δείτε το μνημείο του Ολοκαυτώματος για τους Εβραίους της Κομοτηνής που βρίσκεται στο πάρκο της Αγίας Παρασκευής καθώς και το Ηρώο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου γνωστό και ως «Σπαθί» λόγω του ξίφους που απεικονίζεται στην ύψους δέκα πέντε μέτρων μαρμάρινη στήλη του.

Λαογραφικό Μουσείο: Λειτουργεί από το 1962 και στεγάζεται στο αρχοντικό Πεΐδη το οποίο αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Τα εκθέματά του προέρχονται από την ευρύτερη περιοχή της Θράκης και τη Μικρά Ασία και συμπεριλαμβάνουν παραδοσιακές φορεσιές, κεντήματα, αντικείμενα από χαλκό, ξύλο, πηλό και ασήμι, γεωργικά εργαλεία, εργαλεία παραδοσιακών επαγγελμάτων αλλά και είδη οικιακής χρήσης.

Αλεξανδρούπολη: Είναι η μεγαλύτερη πόλη της Θράκης και πρωτεύουσα του Νομού Έβρου. Αποτελεί σημαντικό λιμάνι και εμπορικό κέντρο της Βορειοανατολικής Ελλάδας. Αποτελεί
μία από τις νεότερες ελληνικές πόλεις καθώς ιδρύθηκε μόλις το 1875. Σήμα κατατεθέν της  είναι ο Φάρος, ενώ ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφθεί το Σουφλί και το δάσος της Δαδιάς, έναν εξαιρετικά σημαντικό βιότοπο και μια από τις ελάχιστες περιοχές της Ευρώπης στην οποία συμβιώνουν και ευδοκιμούν συγκεντρωμένα πολλά είδη της χλωρίδας και της πανίδας της Βαλκανικής χερσονήσου, της Ευρώπης και της Ασίας.

Αξιοθέατα: Φάρος της Αλεξανδρούπολης: Eίναι, ίσως, το πιο χαρακτηριστικό σημείο της πόλης και το σήμα κατατεθέν της σε κάθε φωτογραφία και αναφορά σε αυτή. Η ανάγκη χτισίματος του φάρου δημιουργήθηκε όταν άρχισε να κατασκευάζεται και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, έτσι ώστε να βοηθάει τους ναυτικούς που περνούσαν από και προς τον Ελλήσποντο. Τον πρώτο φάρο τον έχτισε μια γαλλική εταιρεία και λειτουργούσε με ασετιλίνη. Αργότερα λειτουργούσε με πετρέλαιο ενώ μετατράπηκε σε ηλεκτρικός το 1974. Έχει υποστεί μετατροπές και βελτιώσεις και η τελευταία ανακαίνισή του έγινε το 2002. Έχει ύψος δέκα οκτώ μέτρα από το έδαφος και είκοσι εφτά από τη στάθμη της θάλασσας, ενώ εκπέμπει τρεις λευκές αναλαμπές φωτός κάθε δέκα πέντε δευτερόλεπτα.

Εθνολογικό Μουσείο Θράκης: Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και στεγάζεται σε ένα από τα ιστορικότερα νεοκλασσικά της. Τα εκθέματα του μουσείου καλύπτουν τα πάντα σχετικά με την παράδοση των κατοίκων και την καθημερινότητά τους, όπως παραδοσιακές ενδυμασίες, μουσική και λατρευτικά θέματα, φαγητό, κτηνοτροφία, γεωργία, πήλινα, χάλκινα και υφάνσιμες ύλες. Υπάρχουν προγράμματα ξενάγησης ειδικά διαμορφωμένα για παιδιά Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αλλά και για ενηλίκους. Μπορεί ο καθένας να επισκεφθεί το μουσείο είτε μόνος, είτε να κάνει κράτηση για γκρουπ τουριστών με ξενάγηση..
Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης Αλεξανδρούπολης: Bρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Ιδρύθηκε το 1976 και στην αρχή στεγαζόταν στο πνευματικό κέντρο της Μητρόπολης. Μεταφέρθηκε το 1982 στη Λεονταρίδειο Σχολή, ένα κτίριο που είχε ανακηρυχθεί διατηρητέο από το 1978. Μπορείτε να δείτε περίπου τετρακόσια εκθέματα από το 15ο έως και τον 20ο αιώνα. Η συλλογή είναι χωρισμένη σε τέσσερις ενότητες, όσες και οι αίθουσες του μουσείου.
Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης: Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης επί της Λ. Δημοκρατίας 335, απέναντι από το Δημαρχείο. Το μουσείο έχει συνολικό εμβαδόν 700 τ.μ. τα οποία αναπτύσσονται σε τέσσερα επίπεδα. Στον Α’ όροφο υπάρχει η μόνιμη έκθεση με την Ιστορία της Αλεξανδρούπολης. Περιλαμβάνει θεματικές ενότητες για τους αρχαιολογικούς χώρους και τα ευρήματα της περιοχής, τη δημιουργία της πόλης και τη σχέση της με το σιδηρόδρομο και το λιμάνι, την αστική και αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της, την οικονομική και πολιτική διαδρομή της, την πνευματική και κοινωνική ζωή και τις πληθυσμιακές ομάδες που την συγκρότησαν. Η έκθεση αρθρώνεται μέσα από μια σύγχρονη μουσειολογική προσέγγιση, με τη χρήση φωτογραφικών συνθέσεων και αναπαραστατικού υλικού, με διαδραστικά οπτικοακουστικά μέσα και προβολές, όπως επίσης και με συλλογές τεκμηρίων και κειμηλίων από δωρεές αρχειακού υλικού συλλεκτών και ιδιωτικών και δημόσιων φορέων. Ο ημιώροφος φιλοξενεί τη συλλογή της Σαρακατσάνικης φορεσιάς της Ελένης Φιλιππίδη, προσωπικότητας με καθοριστικό ρόλο στη πολιτιστική ζωή της πόλης μεταπολεμικά. Μέσα από μοναδικά εκθέματα και αναπαραστάσεις, παρουσιάζονται η ζωή και οι δραστηριότητες των Σαρακατσάνων γυναικών στον ιδιαίτερο νομαδικό τους βίο. Ο χώρος του ισογείου χρησιμοποιείται για τις περιοδικές εκθέσεις και για τις διάφορες εκδηλώσεις του μουσείου. Στο υπόγειο υπάρχουν οι συλλογές, το αρχειακό υλικό και η βιβλιοθήκη του μουσείου. Το Ιστορικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης, στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του, διοργανώνει περιοδικές εκθέσεις, ημερίδες, διαλέξεις, παρουσιάσεις βιβλίων, εκπαιδευτικά μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα, πολιτιστικές εκδηλώσεις καθώς και εκδρομές ιστορικού και πολιτισμικού ενδιαφέροντος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Σπήλαιο-Εκκλησία Αγίων Θεοδώρων: Ο βραχώδης ναός των Αγίων Θεοδώρων είναι ένας      χαρακτηριστικός ναός που θυμίζει τους ναούς της Καππαδοκίας. Το τέμπλο του είναι χτιστό και οι τοίχοι της σπηλιάς έχουν τοιχογραφίες. Όλα έχουν κατασκευαστεί σε δύο περιόδους: τη «μοναστική» στα τέλη του 11ου αιώνα  και τη «μεταβατική» στα τέλη του 12ου με αρχές του 13ου αιώνα. Οι τοιχογραφίες είναι σπάνια δείγματα των τεχνοτροπιών αυτών και απεικονίζουν        τον Αρχάγγελο, τον ασπασμό της Παναγίας με την Ελισσάβετ, την Κοίμηση της Θεοτόκνου     , την Επίσκεψη και τη Μεγάλη Δέηση. Το σπήλαιο βρίσκεται πολύ κοντά στο χωριο του Άβαντα πέντε χιλιόμετρα από το κάστρο Άβαντα-Ποτάμου                                                                      .

Μια και θα βρεθείτε στην Αλεξανδρούπολη, αξίζει να κάνετε μια κοντινή βόλτα μέχρι το ακριτικό Σουφλί και το Δάσος της Δαδιάς στο χωριό Δαδιά Έβρου. Βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα με την Τουρκία και λίγο πιο νότια από το Σουφλί. Πήρε το όνομά του από το ξύλο τού γεμάτο ρετσίνι πεύκου της περιοχής που οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν ως δαδί. Ο λόγος για τον οποίο η Δαδιά έχει γίνει γνωστή σε όλη την Ελλάδα, και όχι μόνο, είναι ο εξαιρετικός βιότοπος που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή. Θαυμάζουμε την ήπια συνύπαρξη ανθρώπου και φύσης αλλά και το μεσογειακό κλίμα της περιοχής. Τα δέντρα μαύρης και τραχείας πεύκης αλλά και οι βελανιδιές, σε συνδυασμό με τα ξέφωτα, τα βοσκοτόπια και ορισμένες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης, δημιουργούν το ιδανικό περιβάλλον για καταφύγιο αρπακτικών πουλιών. Στην περιοχή παρατηρούνται τριάντα έξι από τα τριάντα οκτώ είδη αρπακτικών πουλιών που υπάρχουν στην Ευρώπη, πολλά από αυτά απειλούμενα, όπως ο βασιλαετός και ο κραυγαετός. Είναι το μοναδικό σημείο στο οποίο μπορείτε να δείτε να συνυπάρχουν τρία από τα τέσσερα είδη γυπών: ο μαυρόγυπας, το όρνιο και ο ασπροπάρης. Πολύ κοντά στην περιοχή όπου βρίσκουν καταφύγιο τα αρπακτικά και άλλα ζώα βρίσκεται παρατηρητήριο με κιάλια για να τα παρακολουθήσετε, ενώ υπάρχει ξενώνας και χώρος με προβολές για να ενημερωθείτε πριν την άφιξή σας στο παρατηρητήριο.

Σουφλί: Είναι κυρίως γνωστό για την βιομηχανία του μεταξιού που αναπτύχθηκε εκεί τον 19ο  αιώνα. Η πόλη είναι χτισμένη στην ανατολική μεριά του λόφου του Προφήτη Ηλία, ενός από τα τελευταία υψώματα της Ροδόπης.Το κέντρο της πόλης βρίσκεται σε απόσταση 500μ. από τον ποταμό Έβρο. Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το Σουφλί αποτελούσε ισχυρό οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό κέντρο που απλωνόταν και στην ανατολική όχθη του ποταμού Έβρου με πληθυσμό της τάξης των 60.000 ατόμων. Η ραγδαία ανάπτυξη οφείλεται στην σηροτροφία, που υπήρξε ο οικονομικός πνεύμονας της περιοχής για πολλές δεκαετίες. Η αμπελουργία και η οινοποιεία παρουσίασαν γρήγορη ανάπτυξη. Αυτά ήταν τα δύο κύρια σκέλη της οικονομικής ζωής του τόπου. Αξίζει να επισκευτείτε ένα εργοστάσιο και να παρακολουθήσετε τη διαδικασία παραγωγής του μεταξιού, να ενημερωθείτε για την ιστορία του και την εκτροφή του μεταξοσκώληκα. Πρόκειται για μια μοναδική εμπειρία!

Σας εύχομαι μια όμορφη περιήγηση σε όλες τις πόλεις και να ξέρετε πως τα καλύτερα ταξίδια είναι αυτά του νου και της ψυχής! Και αν σκοπεύετε να επισκεφτείτε αυτές τις πόλεις, σίγουρα  το ταξίδι θα σας μείνει αξέχαστο! – Έλια Κουρή

taxidologio.gr
odigosofxanthis.gr
wonderland.gr
komotini.gr
wikipedia.gr
soufli.gr
cityofxanthi.gr

 

Πηγή: www.femalevoice.gr

  • 271
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.