Παύλος Μελάς, ο ευγενέστερος των Ελλήνων ηρώων.

Spread the love

Στις 13 Οκτωβρίου 1904, στο χωριό Στάτιστα της Δυτικής Μακεδονίας σκοτώθηκε από τους Τούρκους ο ευγενέστερος των Ελλήνων ηρώων, ο αξιωματικός πυροβολικού Παύλος Μελάς.

“Ναταλίαν Π. Μελά
Αθήνας
Βελκαμένη, 2 Οκτωβρίου 1904

Νάτα μου,

Μετά τινάς ημέρας είναι η επέτειος των γάμων μας η δωδεκάτη. Πόσας αναμνήσεις θα μου φέρη η ημέρα αυτή εν μέσω έργου τόσον φοβερού και αγρίου! Θα είναι παρηγορία ή θα με λυπήση περισσότερον, όταν έλθη; Οπωσδήποτε, άγγελε μου, γνώριζε ότι θα σε συλλογίζωμαι μ’ όλην την δύναμιν της ψυχής μου και του μυαλού μου … Τα γράμματα σου τα λαμβάνω όλα και εις διάστημα 7 μόνον ημερών. Σ’ ευγνωμονώ διά τους κόπους σου περί την επιστολογραφίαν. Δεν φαντάζεσαι πόσην χαράν μου προξενούν αι καλαί σου επιστολαί ως βάλσαμον ενεργούν εις την πονεμένην μου ψυχήν. Πότε σας συλλογίζομαι και σας επιθυμώ με πόθον ακατάσχετον, πότε πάλιν είμαι ενθουσιασμένος και αισιόδοξος, πότε απογοητευμένος, αλλ’ οπωσδήποτε πάντοτε πάσχων τόσον πολύ ηθικώς ώστε λησμονώ τους σωματικούς κόπους και πόνους.

Η απογοήτευσις μου είναι δικαιολογημένη εν μέρει. Είναι δικαιολογημένη, διότι ενόμιζα πρίν έλθω ότι από εμέ μόνον εξηρτάτο να κάμω και να δείξω, αλλά δυστυχώς από το πρόγραμμα μου το εκατοστόν μόνο έκαμα. Ήλπιζα πολλά, αλλ’ ο κόσμος εδώ φοβείται πολύ ακόμη το κομιτάτον των δολοφόνων και ένεκα τούτου δεν μας βοηθάει όσο θα έπρεπε.

[…] Δεν γνωρίζω πότε θα επιστρέψω. Αν ο καιρός διορθωθή, θα προσπαθήσω ακόμη να κάμω κάτι. Αν όχι, θ’ αρχίσω την εις τα κέντρα εργασίαν, και αφού οργανώσω καλά την χειμερινήν εργασίαν, αν θέλη ο Θεός, θα γυρίσω.

Πρός το παρόν παρηγορούμαι και ενθαρρύνομαι με τα γράμματα σου. Είμαι ευτυχής διότι είσαι υπερήφανη δι’ εμέ, έστω και αν τούτο είναι παρ’ αξίαν μου προς το παρόν. Εις το μέλλον θα προσπαθήσω να γίνω άξιος της υπερηφανείας σου αυτής.

Σου γράφω υπό ραγδαίαν παγωμένη βροχήν ως και η κάπα μου στάζει. Σε φιλώ άλλην μιαν φοράν και σου εύχομαι, αγάπη μου, ευτυχίαν και χαράν εις το βίον σου. Την νύκτα εις τα λημέρια μας, όταν τυχόν φανή άστρον, σου στέλλω χίλια φιλιά νοερώς. Είναι ο μόνος μεταξύ μας σύνδεσμος, το μόνον πράγμα που και οι δύο την αυτήν στιγμήν δυνάμεθα να βλέπωμεν.

Φίλησε όλους και όλας, τους ιδικούς μου και τους ιδικούς σου.

Ο Παύλος σου.

Υ.Γ. Έλαβα σήμερα τας επιστολάς σου και της Ζωίτσας. Η ιδική σου είχε ημερομηνίαν 24 Σεπτεμβρίου. Την Ζίτσαν ευγνωμονώ, θα της γράψω προσεχώς. Βρέχει, βρέχει, βρέχει, φρίκη.”

Το παραπάνω είναι απόσπασμα από το τελευταίο γράμμα που έστειλε ο Παύλος Μελάς στην αγαπημένη σύζυγό του Ναταλία Μελά. Μόλις ένδεκα ημέρες μετά από την αποστολή του συγκεκριμένου γράμματος, ο ωραίος Παύλος Μελάς φονεύθηκε. Η θυσία του συγκλόνισε την Αθήνα. Ο γόνος μιας από τις πλέον αριστοκρατικές, σημαντικές και πλούσιες οικογένειες της Ελλάδος αυτής των Μελάδων, ο γαμπρός των Δραγούμηδων, ο αξιωματικός με την πολλά υποσχόμενη μελλοντική στρατιωτική καριέρα, ο πατέρας δύο παιδιών, θυσίασε τα πάντα για τα ιδανικά του, για την απελευθέρωση των ομοεθνών του και σκοτώθηκε στη Μακεδονία. Η κοινή γνώμη της ελεύθερης Ελλάδος συγκλονίστηκε από τον ηρωικό θάνατο του και ευαισθητοποιήθηκε ακόμα περισσότερο για το ζήτημα της απελευθέρωσης της Μακεδονίας, για το περίφημο μακεδονικό ζήτημα, το οποίο τότε πολλοί θεωρούσαν μια ασθένεια χωρίς φάρμακο.

Ο γυναικάδελφος του και ένθερμος πατριώτης, Ίων Δραγούμης, στο βιβλίο του “Μαρτύρων και ηρώων αίμα” γράφει για τον Παύλο Μελά:
“Στη Μακεδονία δεν πέθανε, παρά ζη και βασιλεύει. Ένα κοριτσάκι στη Βέρροια, που το ρώτησαν ποιός είναι ο βασιλιάς των Ελλήνων, αποκρίθηκε χωρίς δισταγμό
– Ο Παύλος ο Μελάς.”

Σημείωση: Πριν από την αποστολή του στη Μακεδονία είχε προηγηθεί και μια αναγνωριστική αποστολή στη Μακεδονία, στην οποία συμμετείχαν οι στρατιωτικοί Παύλος Μελάς, Αλέξανδρος Κοντούλης, Αναστάσιος Παπούλας και Γεώργιος Κολοκοτρώνης (απόγονος του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη). Κατά τη διάρκεια της αποστολής αυτής ο Κολοκοτρώνης ήρθε σε σύγκρουση με τον Αλέξανδρο Κοντούλη και τον Παύλο Μελά καθώς οι δύο τελευταίοι υποστήριζαν ότι η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να εφοδιάσει με οπλισμό του Έλληνες ομογενείς ενώ ο ίδιος υποστήριζε, μαζί με τον Παπούλα, ότι η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να αποστείλει σώματα στρατού υπό την ηγεσία Ελλήνων αξιωματικών. Η διαμάχη μεταξύ Μελά και Κολοκοτρώνη οδήγησε σε … μονομαχία, ύστερα από πρόσκληση του πρώτου, με αποτέλεσμα τον ελαφρύ τραυματισμό του Κολοκοτρώνη στον μηρό.

Από την προσωπική σελίδα του Ιωάννη Σταματίου

  • 31
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.