Ψυχή μου… – Χαρά Μαρκατζίνου

Spread the love

Ψυχή μου…

Έτσι μ’αρέσει να σε λέω.

Εσύ στα πιο σκοτεινά μονοπάτια μου.

Η σκέψη σου το φως

Εκεί που νιώθω πως λυγίζω

το άγγιγμά σου με κρατά.

Εκεί που νιώθω πως δακρύζω,

το χαμόγελό σου μου απαντά.

Με το λευκό σου φανελάκι

που’χει τη μυρωδιά που πιότερο αγαπώ

Έμοιαζες άγγελος το πρωί

έκπτωτος από ένα ψεύτικο παράδεισο,

με πληγωμένα φτερά,

που όμως ανοίγουν για να κουρνιάσω μέσα τους…

 

Ψυχή μου…

Είσαι ο χτύπος της καρδιάς, είσαι ο ρυθμός,

είσαι ο καθρέφτης μου.

Εκεί που αντικρύζω το είδωλό μου

και το δέχομαι,

ακόμα και με τις ατέλεις που μ’έμαθες να αγαπώ.

Εκεί που αντικατοπτρίζω την αλήθεια μου,

κι ας έχει πληγές…

Στα μάτια σου βρίσκω το θάρρος να προχωράω.

Στην ανάσα σου μετράω τους χτύπους της καρδιάς.

Πόνεσα, θύμωσα, έκλαψα, λύγισα, ζήλεψα, κάποιες φορές διάλεξα τη σιωπή…

Μα ψυχή μου, δεν έπαψα ούτε λεπτό να σ’αγαπώ.

Αγκάλιασα κάθε κομμάτι μου που ήταν μισό,

κάθε κομμάτι που ήταν λιγότερο και το έβγαλα στο φως,

με φόβο και με μύριες σκέψεις να τριβελίζουν το μυαλό.

 

Μα η καρδιά πάντα ξέρει…

Ξέρει ψυχή μου πως είσαι καταφύγιο…

Ξέρει πως είσαι αγκαλιά,

είσαι πάθος, είσαι χαρά, είσαι…αγάπη!

Μια άλλη αγάπη διαφορετική,

χωρίς λόγια πολλά κι ας τα αποζητώ ακόμα,

κάποιες στιγμές αδυναμίας,

χωρίς χρόνο να περνά και να ντύνεται τη συνήθεια,

με στιγμές που στροβιλίζουν ένα τώρα που μοιάζει ελευθερία, που γεύεται ηδονή…

 

Ναι ψυχή μου…

Είσαι αγάπη διαφορετική, έχεις πληγές…μα είσαι αληθινή!

 

Ψυχή μου εσύ…

  • 29
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.