Βασίλης Τριανταφύλλου: “Αυτό που βρήκα στον Ναήμ είναι ένας επαναστάτης που αγαπά τη ζωή”

Spread the love

 

Βασίλης Τριανταφύλλου:
“Αυτό που βρήκα στον Ναήμ
είναι ένας επαναστάτης που αγαπά τη ζωή
και γι’αυτό μας αφορά ο αγώνας του.”

Μια ιστορία προδοσίας και οικογενειακού δράματος εν μέσω πολέμου εκτυλίσσεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στο Θέατρο Olvio, στον Βοτανικό. Είναι το “Σφαγείο” του ισραηλινού συγγραφέα Ιλάν Χατσόρ, σε σκηνοθεσία Κώστα Παπακωνσταντίνου και μετάφραση Κοραλίας Σωτηριάδου.

Σε ένα χωριό της Δυτικής Όχθης όπου η φλόγα της εξέγερσης των Παλαιστινίων ενάντια στους Ισραηλινούς καλά κρατεί, φήμες φέρουν το μεγαλύτερο από τα τρία αδέλφια να συνεργάζεται με τους Ισραηλινούς και να εξαγοράζεται «με αίμα φίλων σε αμερικανικά δολάρια». Μια ενδοοικογενειακή “ανάκριση” ξεκινά από το μεσαίο αδερφό, αντάρτη που έχει καταφύγει στα βουνά γιατί “μόνο με τον αγώνα κερδίζεται η ζωή”. Οι κατηγορίες προδοσίας βαραίνουν το μεγάλο αδερφό, που πρεσβεύει ότι “η ζωή είναι πολύ μικρή για μεγάλους πολέμους”. Την ίδια στιγμή η «οργάνωση» βρίσκεται καθ’ οδόν για να υποβάλει σε πραγματική ανάκριση και να τιμωρήσει τον φερόμενο ως προδότη. Όνειρα και ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο εναλλάσσονται με τη δυσπιστία, το φόβο και την αγωνία για τρία αδέρφια που οδηγούνται σε ένα ολέθριο αδιέξοδο.

Εμείς συναντήσαμε τον αντάρτη αδερφό, τον Ναήμ –ή κατά κόσμον Βασίλη Τριανταφύλλου– που είναι και το ένα από τα δύο ιδρυτικά μέλη της εταιρείας παραγωγής του ΣΦΑΓΕΙΟΥ, “από τα Έγκατα της Γης”.

Πότε και γιατί αποφάσισες να γίνεις ηθοποιός;

BT: Νομίζω ότι όλο αυτό ήρθε αβίαστα. Ξεκίνησα στο δημοτικό μέσα στο σχολείο, αργότερα κατάλαβα ότι δεν ήταν αρκετό και μπήκα σε ερασιτεχνικές ομάδες και θεατρικά εργαστήρια. Όταν έφτασε η στιγμή να αποφασίσω τι θα γίνω όταν μεγαλώσω, ήξερα τι έπρεπε να κάνω. Μόλις τελείωσα το σχολείο ξεκίνησα σπουδές  πάνω στην υποκριτική και συνεχίζω μέχρι σήμερα γιατί οι σπουδές πάνω στην υποκριτική και η άσκηση δεν σταματάνε ποτέ.

Πες μας για το ρόλο σου. Ποιος είσαι στην αρχή του έργου και πώς αυτό αλλάζει –αν αλλάζει– μέχρι την τελευταία σκηνή του έργου;

BT: Ο ρόλος που υποδύομαι στην παράσταση μας, είναι ένας νεαρός, ο μεσαίος αδερφός της οικογένειας και μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης. Αυτό που βρήκα στον Ναήμ είναι ένας επαναστάτης που αγαπά την ζωή και για αυτό μας αφορά ο αγώνας του. Δεν κρίνει τις αδυναμίες του Νταούντ γιατί όλοι έχουμε και είναι ανθρώπινες. Ανθρώπινες όμως είναι και οι ιδέες που έχει ο Ναήμ. ‘’ Με βλέπεις εμένα εγώ αγωνίζομαι σκληρά και άγρια γιατί πιστεύω πως μπορούμε να τα καταφέρουμε, όλα είναι αγώνας, κανείς δεν μας χαρίζει τίποτα, αλλιώς δεν μας αξίζει αυτό που έχουμε’’. Ας μείνω σ’ αυτό το σημείο για να μην αποκαλύψουμε την τελευταία σκηνή του έργου.   

Πώς ανταποκρίνεται ο κόσμος στο “Σφαγείο”; Τι σας λένε μετά την παράσταση;

BT: Το έργο ανεβαίνει δεύτερη φορά στην Αθήνα μετά το επιτυχημένο ανέβασμα από το θέατρο του Νέου Κόσμου το 2009. Ο κόσμος έχει δείξει τεράστιο ενδιαφέρον τόσο για το ίδιο το έργο και τα θέματα που καταπιάνεται καθώς παραμένουν πάντα επίκαιρα αλλά κυρίως για την ματιά του σκηνοθέτη Κώστα Παπακωνσταντίνου μέσα στο έργο και για τις θέσεις που παίρνουμε εμείς οι ίδιοι ως νέοι ηθοποιοί και ως ομάδα που αποφάσισε να κάνει αυτό το ανέβασμα.

Λίγες μέρες πριν τη γενική δοκιμή βγήκατε όλη η βασική ομάδα του “Σφαγείου” για φαγητό με τον Ιλάν Χατσόρ. Τι θα σου μείνει από εκείνο το γεύμα;

BT: Αρχικά ήταν μεγάλη μας χαρά που ο Ιλάν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά μας και βρέθηκε κοντά μας στις γενικές πρόβες. Ήταν κάτι πολύ όμορφο αυτό. Ο Ιλάν είναι ένας πολύ ωραίος τύπος. Σε όλη την διάρκεια των προβών είχαμε επικοινωνία. Ήθελε να δει τι είναι αυτό που οδήγησε νέα παιδιά στην Ελλάδα να επιλέγουν το έργο του και τη θέση που θα βρει το ίδιο εδώ. Μας είπε πως ήρθε να γνωρίσει εμάς που εμπνευστήκαμε από το κείμενό του, και αυτό ακριβώς είναι που θα μου μείνει.

Πώς ήταν η εμπειρία της γενικής δοκιμής με παρόντα τον Ιλάν Χατσόρ; Τι σας είπε μετά;

BT: Το ότι κάναμε την γενική μας και από κάτω ήταν  στενή μας φίλοι, συνάδελφοι, όλοι οι συντελεστές και ο συγγραφέας του έργου από το Ισραήλ αυτό δείχνει μία παραγωγή που δούλεψε πολύ για αυτό το project και δικαιώθηκε. Ήταν μία όμορφη βραδιά που λειτούργησε ως αφετηρία για την επομένη που άνοιξαν οι πόρτες και γέμισε το θέατρο με κόσμο. Δημιούργησε ένα ενωτικό πλαίσιο. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το θέατρο είναι μία ομαδική διαδικασία. Μας είπε ότι του άρεσε πολύ και αυτό φαίνεται στην πράξη, καθώς κάθε βδομάδα έχουμε επικοινωνία και με ρωτάει πώς ανταποκρίνεται ο κόσμος. Ενδιαφέρεται πολύ, οπότε μάλλον τον έχουμε κερδίσει.

Πώς έγινε η στελέχωση αυτής της πρώτης παραγωγής σου; Γνωριζόσασταν όλοι οι συντελεστές από πριν;

BT: Το έργο έκανε πρεμιέρα στις  15 Νοεμβρίου, ωστόσο ο σχεδιασμός και η οργάνωση είχε ξεκινήσει από τον Μάρτιο, δηλαδή 9 μήνες νωρίτερα. Οι τρεις ηθοποιοί που είμαστε πάνω στην σκηνή ξαναβρεθήκαμε μαζί πριν 3 χρόνια στους Τρελούς της Βαλένθια του Λόπε Ντε Βέγκα σε σκηνοθεσία Μιχάλη Καλαμπόκη. Με τον σκηνοθέτη της παράστασης τον Κώστα Παπακωσταντίνου έχουμε ξανά δουλέψει μαζί κάτω από άλλο πλαίσιο βέβαια σε ένα φεστιβάλ του Δημοτικού θεάτρου Πειραιά, στο ‘’Τρίτο Κουδούνι’’. Το ίδιο συμβαίνει και με την βοηθό του, Δώρα Χουρσανίδου, με την οποία είχαμε συνεργαστεί ως ηθοποιοί. Όποτε καταλαβαίνεις  κάπου είχαμε όλοι ξαναβρεθεί. Γενικά όσοι συντελεστές είναι εδώ, βρίσκονται εδώ γιατί κάποιος από εμάς έχει δει τις δουλειές του ή έχει συνεργαστεί μαζί του στο πρόσφατο παρελθόν. Εξάλλου το θέατρο είναι ένα μικρό χωριό που ο ένας ξέρει τον άλλον ή έχει δει –ή ακόμα χειρότερα– έχει ακούσει. Από την πλευρά της παραγωγής μπορώ να πω ότι είμαι ευχαριστημένος. Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω τους ίδιους συνεργάτες θα επέλεγα.

 

Ως ηθοποιός σε τι προτάσεις θα ήσουν ανοιχτός στο θέατρο;

BT: Ένας νέος ηθοποιός οφείλει να είναι ανοιχτός σε προτάσεις. Τώρα αν προκύψει τελικώς κάποια συνεργασία θα πρέπει να βρει τους λόγους που τον οδήγησαν στο να συμμετέχει στην εκάστοτε δουλειά. Για εμένα προσωπικά  κίνητρο για νέες συνεργασίες είναι οι άνθρωποι που με εμπνέουν.

Έχεις σκεφτεί τι ακολουθεί μετά το “Σφαγείο”; Πώς θα προχωρήσει η εταιρεία “από τα Έγκατα της Γης”;

BT: Σίγουρα υπάρχουν έργα που μελετώ εδώ και καιρό. Αυτή την στιγμή όμως δεν θέλω να γίνω πιο συγκεκριμένος. Αυτό όμως που βλέπω ήδη είναι ότι δεν θα μετακινηθούμε πολύ: ο άνθρωπος, οι δομές, η εξουσία, ο θύτης και το θύμα είναι αυτά που με απασχολούν έντονα αυτή την περίοδο. Ίσως βέβαια το νέο έργο να έχει μια πιο ευχάριστη νότα. Η έρευνα και η αναζήτηση για νέες ματιές και μεθόδους θα εξακολουθούν να είναι ο οδηγός μας.


Δείτε το Δελτίο Τύπου με όλες τις πληροφορίες για την παράσταση εδώ.

  • 262
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.