Έρη Ρίτσου:  «Γράφω όπως να ’ναι, όπου βρω, σε σκόρπια χαρτιά»

Spread the love

Συνέντευξη στον Αλεξανδρινό Παπασπυρόπουλο

 

 

 

 

Το τελευταίο σας  μυθιστόρημα ονομάζεται  «Κάτι κρέμεται εκεί ψηλά». Ποια ήταν η αφορμή και ποιες οι αιτίες που γράφτηκε αυτό το βιβλίο;

Μάλλον το γεγονός πως διαβάζω αστυνομική λογοτεχνία από τα μικράτα μου ήταν η αιτία να θελήσω και γω να πειραματιστώ γράφοντας ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, συν το γεγονός πως η φόρμα του αστυνομικού μου φάνηκε πολύ ταιριαστή για να μιλήσει κανείς για τα θέματα της επικαιρότητας, τα θέματα που απασχολούν όλους μας τα χρόνια της κρίσης.  Έτσι προέκυψε το πρώτο μου αστυνομικό «Ο νεκρός δολοφονήθηκε».  Σε ό,τι με αφορά, θα σταματούσα σ’ αυτό.  Οι φίλοι μου όμως αγάπησαν την ηρωίδα μου αστυνομικό Μαρία Γεωργίου και απαίτησαν και ένα δεύτερο βιβλίο με την ίδια ηρωίδα.  Έτσι προέκυψε το «Κάτι κρέμεται εκεί ψηλά».

Αυτοπροσδιορίζεστε ως τεμπέλα σχετικά με το γράψιμο, ωστόσο είστε πολύ ενεργή στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, τι ρόλο παίζουν στη ζωή σας;

Ναι, είναι γεγονός πως είμαι τεμπέλα και πως βαριέμαι το γράψιμο. Έτσι γράφω μόνο στο μέτρο που αυτό με διασκεδάζει και μου προξενεί ευχαρίστηση.  Και η επαφή με  άλλους άγνωστους ανθρώπους, που σιγά-σιγά γίνονται γνωστοί και μερικές φορές φίλοι, όπως συμβαίνει μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μου είναι εξαιρετικά ευχάριστη.  Μπορώ να πω δε και χρήσιμη, μια που κανείς γνωρίζει τον τρόπο σκέψης και τις δραστηριότητες ανθρώπων με τους οποίους δεν θα είχε την ευκαιρία να συναντηθεί στον «φυσικό» κόσμο.

Έχετε γράψει αρκετά βιβλία, ξεχωρίζετε κάποιο; Αν ναι γιατί συγκεκριμένα αυτό;

Δεν το είχα σκεφτεί αλλά τώρα που ρωτάτε, νομίζω πως από τα παιδικά βιβλία ξεχωρίζω το «Η καλή μεγάλη καφετιά αρκούδα βρήκε την ευτυχία».  Ίσως γιατί, επειδή το παραμύθι θίγει το θέμα της υιοθεσίας, απεδείχθη ένα πολύ χρήσιμο βιβλίο για τους θετούς γονείς, βοηθώντας τους να προετοιμάσουν το παιδί τους για να του μιλήσουν για την υιοθεσία.  Είχα πάρα πολλά μηνύματα από ανθρώπους που μου είπαν πόσο τους βοήθησε και  αυτό είναι τεράστια χαρά.  Από τα βιβλία για ενήλικες  ξεχωρίζω το μυθιστόρημα «Μυστικά και αποκαλύψεις», επειδή είναι εντελώς σαμιώτικο βιβλίο, αν και δω που τα λέμε, η Σάμος είναι παρούσα σε όλα τα γραφτά μου.

Το πρώτο σας βιβλίο το γράψατε για την κόρη σας, επηρεαστήκατε από το «Πρωινό Άστρο» που έγραψε ο Ρίτσος για την γέννηση σας;

Όχι.  Δεν το σκέφτηκα καν, όμως έτσι κι αλλιώς δεν έχει  σχέση με το «Πρωϊνό άστρο», όπου ο πατέρας εκφράζει την αγάπη του για το παιδί του και του «μεταβιβάζει» τις σκέψεις του για τον κόσμο και τη ζωή. Το παραμύθι «Οι τρεις βασιλοπούλες» το έγραψα όντως για την κόρη μου κατόπιν όμως δικής της παραγγελίας!  Βεβαίως, έχει και αυτό τα μηνύματά του αλλά δεν αποτελεί «οδηγό ζωής».

 

Το 2014 ήσασταν υποψήφια ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ.  Θα το επιχειρούσατε ξανά;

Εκτός από υποψήφια ευρωβουλευτής, ήμουν επίσης υποψήφια για την περιφέρεια Αττικής καθώς και  στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του ΚΚΕ. Υποστηρίζω το ΚΚΕ και οποτεδήποτε με χρειαστούν είμαι στη διάθεσή τους να βοηθήσω όσο και όπως μπορώ.

Στο Καρλόβασι έχετε  φτιάξει τον σύλλογο «Αλληλεγγύη» για να βοηθάτε  τους πρόσφυγες και όσους έχουν ανάγκη, τι σας παρακίνησε  γι’ αυτή την δράση σας;

Ο σύλλογος δημιουργήθηκε για να καλύψει συντονισμένα τις βασικές ανάγκες σε ρούχα και τρόφιμα των ανθρώπων που έφταναν στις ακτές μας βρεγμένοι και νηστικοί, τα πρώτα χρόνια της μεγάλης ροής, μια που τότε δεν υπήρχε καμμιά κεντρική κρατική μέριμνα.  Αντί να πηγαίνουμε ένας -ένας τα πράγματα που θεωρούσαμε χρειαζούμενα, οργανωθήκαμε σε σύλλογο ώστε η βοήθειά μας να είναι πιο αποτελεσματική.  Μετά τη λειτουργία του ΚΥΤ στο Βαθύ, ο σύλλογος, εκτός από τη μεταφορά κάποιων ρούχων, δεν έχει άλλη δράση πια. 

Έχετε πει ότι ο πατέρας δούλευε σαν τον τσαγκάρη και μάλιστα του άρεσε ν’ ακούει Μπαχ όταν έγραφε, εσείς πως δουλεύετε; Έχετε κάτι κοινό μαζί του;

Κανένα κοινό δεν έχω!  Ο πατέρας μου δούλευε πολύ.  Εγώ όχι.  Ο πατέρας μου, όπως και η μητέρα μου άλλωστε, ήταν άνθρωποι πολύ τακτικοί και οργανωμένοι.  Εγώ είμαι τσαπατσούλα και χύμα. Γράφω όπως να’ναι, όπου βρω, σε σκόρπια χαρτιά που πολλές φορές τα χάνω αλλά φυσικά δεν χάθηκε ο κόσμος,  ούτε έχασε η λογοτεχνία, οπότε δεν στεναχωριέμαι.

Θέλω να μου πείτε ποιος είναι ο αγαπημένος σας Έλληνας ποιητής και ποιος ο αγαπημένος σας πεζογράφος.

Του Ρίτσου εξαιρουμένου, αγαπημένος (και  δεν θα πρωτοτυπήσω) είναι ο Καβάφης.  Όσο για πεζογραφία, έχω πολλούς αγαπημένους αλλά δεν θα πω τις μεγάλες αγάπες Παπαδιαμάντη, Βιζυηνό, θα πω μόνο πως εξακολουθώ πάντα να έχω αδυναμία στην Τριλογία του Τσίρκα.

Ξεχωρίζετε κάποιον  από τους νέους ποιητές και πεζογράφους της χώρας μας;

Α, πολλούς και μεταξύ τους και πολύ καλούς φίλους γι’ αυτό και δεν γίνεται να αναφέρω ένα μόνο όνομα.

Τι σας έχει εντυπωσιάσει περισσότερο τα χρόνια του μνημονίου στην Ελλάδα;

Το πόσο αποτελεσματικά λειτούργησαν οι επί χρόνια προσπάθειες για την μετάλλαξη των ανθρώπων στον τόπο μας.  Η απάθεια και η μοιρολατρία του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού πληθυσμού.

Αν ζούσε σήμερα ο Ρίτσος, θα του δείχνατε τις δουλειές σας πριν τις εκδώσετε; Πως πιστεύετε θα αντιδρούσε;

Ο Ρίτσος, επειδή λάτρευε την ποίηση και αγαπούσε τη λογοτεχνία, λειτουργούσε ως δάσκαλος απέναντι στους νέους που έθεταν υπ’ όψιν του τη δουλειά τους.  Διόρθωνε, έκανε παρατηρήσεις, έκανε προτάσεις.  Έτσι δεν θα του έδειχνα ποτέ τίποτα δικό μου, γιατί μου είναι αδύνατον να κάνω διορθώσεις, -και είμαι σίγουρη πως θα είχε πολλά να παρατηρήσει.  Εγώ γράφω, κι ό,τι βγει, βγήκε.  Δεν διαβάζω δεύτερη φορά τα γραφτά μου.

Σας ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.

Αλεξανδρινός Οικονομίδης Παπασπυρόπουλος

  • 49
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.