Η Σύζυγος: Η Οσκαρική ερμηνεία της Γκλεν Κλόουζ από σήμερα στις αίθουσες!

Spread the love

 Εναλλακτικός τίτλος 1: Είμαι γω γυναίκα φίνα, ντερμπεντέρισσα που τους άντρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρισα.   

Εναλλακτικός τίτλος 2: Σκασμός εσύ Αντωνάκη μου!                                                                                                                                                      

Κατά την διάρκεια της προβολής του “The Wife” το οποίο είναι υποψήφιο για Όσκαρ Ά’ Γυναικείου ρόλου για την Γκλεν Κλόουζ και καθώς το κουβάρι της ιστορίας ξετυλιγόταν, ισορροπούσα ανάμεσα σε δυο αλήθειες. Σε δυο σκέψεις. Η πρώτη ήταν το αν θα πρέπει να κράξω την ταινία ως την πιο τέρμα φεμινιστική και ταυτόχρονα ό,τι πιο εξευτελιστικό για το ανδρικό φύλο έχω δει στον αιώνα που διανύουμε, άρα κοντά στα τελευταία 20 χρόνια! Η δεύτερη σκέψη ήταν το αν απλά και κινηματογραφικά αρκεστώ στο να σχολιάσω και κατ’ επέκταση να σας προτείνω αυτή την αξιόλογη ταινία (οι γυναίκες σίγουρα θα την λατρέψετε) και φυσικά να αποθεώσω την τεράστια ηθοποιό που ακούει στο όνομα Γκλεν Κλόουζ για άλλη μια ερμηνεία ογκόλιθο στην καριέρα της. ‘Ενα… one woman show που ίσως τελικά την αξιώσει να σηκώσει κούπα μετά από οδυνηρές και συνεχείς Οσκαρικές ήττες για πάνω από τέσσερις (4) δεκαετίες! Αν δε ήταν στο χέρι μου, θα της είχα δώσει τουλάχιστον δύο από τα έξι που έχει διεκδικήσει και την Κυριακή το τρίτο στα εφτά… και καπάκι φωνάξτε μου την Μέρυλ να την σκίσω! Τελικά αποφάσισα να τα μοιράσω όλα ακριβώς στη μέση, ώστε να κρίνετε μόνοι σας το τι ακριβώς πρόκειται να δείτε… όσοι το δείτε, καθώς είναι η τελευταία Οσκαρική που βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες (μαζί με το ”Αν η οδός Μπιλ μπορούσε να μιλήσει”) μόλις τρεις μέρες πριν την απονομή της Κυριακής. Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά λοιπόν και το τι ακριβώς είναι το “The Wife”. Στόρι: Η Τζόαν (Κλόουζ) είναι η τέλεια σύζυγος που όμως έχει θυσιάσει το ταλέντο, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της για να στηρίξει το σύζυγο της Τζο, (πολύ καλός ο Τζόναθαν Πράις) και τη λογοτεχνική του καριέρα. Ο γάμος τους όμως έχει χτιστεί με άνισους όρους κι εκείνη αντιλαμβάνεται σταδιακά ότι έχει ξεπεράσει τα όρια της. Την παραμονή της βράβευσης του συζύγου της με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, το φυτίλι της σχέσης τους το οποίο φλέγεται αργά και μάλλον βασανιστικά γι αυτήν ανάμεσα σε αλήθειες και ψέμματα επί 40 χρόνια, είναι έτοιμο να τα τινάξει όλα στον αέρα! Σε κάποιους ίσως το θέμα να φανεί γνώριμο και σίγουρα είναι! Το έχουμε ξαναδεί αρκετές φορές και μάλιστα αρκετά πρόσφατα σε ταινία που προτείναμε και από εδώ (Mary Shelley).

Πάμε τώρα στα περί φεμινισμού που έγραψα πιο πάνω αλλά και στην γνώμη μου. Μετά το σκάνδαλο που έπληξε το Χόλιγουντ με τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις και όλα όσα βγήκαν στη φορά, το κίνημα #MeToo πήρε μπρος και πλέον βρίσκεται παντού χτυπώντας το ντέφι ενώ το Χόλιγουντ χορεύει. Αφού λοιπόν γέμισε το σύμπαν από άκρατο φεμινισμό και γυναίκες ταλαιπωρημένες και αδικημένες (επί δεκαετίες), ενώ όλους τους άντρες εμπλεκόμενους τους πήρε ο διάολος (δικαίως και αδίκως), μια θάλασσα από γυναικεία σενάρια, υπερ δυναμικούς γυναικείους χαρακτήρες, γυναίκες σκηνοθέτες κοκ, άρχισαν να βρίσκουν την θέση που έψαχναν στην βιομηχανία του κινηματογράφου! Ρίξτε μια μάτια ας πούμε τις φετινές υποψήφιες! Μόνο ο Λάνθιμος έχει τρεις!! Τρεις γυναίκες σταρ, για τρία Όσκαρ, ενώ και στις υπόλοιπες παραγωγές που έφτασαν στα βραβεία, οι γυναίκες και η θέση τους στην ιστορία αλλά και στις σινε ιστορίες εκθειάζονται! Και καλά κάνουν και αντίρρηση καμία από μένα που αγαπώ τις γυναίκες όσο κανείς! Ακόμα και τις πυροβολημένες φεμινίστριες. Ξέρετε αυτές τις βλαμμένες που τους κρατάς την πόρτα να περάσουν και σου λένε ”Τι με κοιτάς ρε λιγούρικο φαλλοκρατικό γουρούνι, μπορώ και μόνη μου”! Ουστ ρε! Στο θέμα μας. Στο “The Wife” έχουμε την σύζυγο που τα κάνει όλα και συμφέρει. Την πανέξυπνη και πανέτοιμη σύντροφο που είναι ο άντρας και η γυναίκα του σπιτιού, την πανάξια μάνα, την ήρεμη δύναμη σε παντός καιρού και εποχής καταστάσεις. Είπα εποχής και να μην ξεχάσω να σας πω ότι η ταινία κάνει και πολύ ενδιαφέροντα φλας μπακ στην αρχή της σχέσης του ζευγαριού, όταν ο πέφτουλας καθηγητής γνωρίζει την μετέπειτα ερωμένη και σύζυγό του στο πρόσωπο μιας πανέμορφης και ταλαντούχας μαθήτριας του. ”Η Σύζυγος” λοιπόν. Μια τέλεια γυναίκα με χιούμορ, μόρφωση, ήθος και θηλυκότητα παρά την ηλικία της. Μια γυναίκα που τα προβλέπει όλα και που τα υπομένει όλα με ιώβεια υπομονή και σθένος! Στον αντίποδα; Ο σύζυγος! Ένας μάλλον εταιρόφωτος συγγραφέας (να ‘ναι καλά το γυναικάκι) με μάλλον χοντροκομμένο χιούμορ και με τρόπους και λεξιλόγιο ακαδημαϊκού… γουρουνιού. Ένα αρσενικό που το μόνο που κάνει καλά είναι να φλερτάρει συνεχώς σε μια μόνιμη αναζήτηση αντικατάστασης της κάθε συντρόφου του με το νεότερο και ομορφότερο μοντέλο. (Όλοι ίδιοι είμαστε ξέρω) Ταυτόχρονα με όλα αυτά σαβουριάζει ό,τι βρίσκεται μπροστά του (πέρα από γκομενάκια), αδιαφορώντας ολοκληρωτικά για την υγεία του αλλά και όσους αγαπά την στιγμή που απολαμβάνει καρπούς που σίγουρα δεν του αξίζουν. Θέλετε κι αλλά; Ωραία. Είναι επίσης ένας μάλλον κακός και αδιάφορος πατέρας. Είναι σίγουρα υπερ εκτιμημένος από έναν περίγυρο και μια κοινωνία που ευνοεί αποκλειστικά τους άντρες ενώ είναι και μονίμως ανίκανος να κάνει οτιδήποτε χωρίς την συμβολή της συζύγου του. Πως δεν πνίγηκε μια ζωή με την οδοντόβουρτσα ας πούμε είναι ανεξήγητο. Οκέι αρκετά. Πήρατε νομίζω μια γεύση. #Me Too! Πάει αυτό. Πάμε στα της Κλόουζ τώρα! Νιώθω πάντα το ίδιο δέος να βλέπω αυτή την μεγάλη ηθοποιό να ερμηνεύει ολοκληρωτικά. Στο “The Wife” δεν είναι σέξι και εξωφρενικά παρανοϊκή, όπως στην «Ολέθρια Σχέση». Εδώ τα κουνελάκια και όλα τα ζωντανά επιβιώνουν άρα το στιφάδο ξεχάστε το! Το παίξιμο της δεν είναι σαρωτικό και μεγαλειώδες, όπως στις «Επικίνδυνες σχέσεις». Δεν είναι καν απόλυτα καρτουνίστικη και υπέροχα διαβολική ως Κρουέλα Ντε Βιλ στα «101 σκυλιά της Δαλματίας». Εδώ μας δίνει αυτό που προσωπικά πιστεύω ότι της ταιριάζει περισσότερο από όλα. Κάνει (με διαφορετικές παραμέτρους φυσικά) αυτό που έκανε και στο «Albert Nobbs» – όσοι δεν το έχετε δει, ψάξτε το, δείτε το. Είναι ένα τέρας ψυχραιμίας, με όλες τις λύσεις και απαντήσεις σε κάθε αντιξοότητα.

Ερμηνεύοντας λιτά κυρίως με βλέμματα και τις εκφράσεις του προσώπου της σε καθηλώνει και σου μεταδίδει απανωτά ηλεκτροσόκ ανατριχίλας, την στιγμή που ο χαρακτήρας της βράζει σαν μια χύτρα ταχύτητας που είναι έτοιμη να εκραγεί, ενώ μέχρι εκείνη την στιγμή απλά… σφυρίζει και προειδοποεί για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Η μεγάλη αντίπαλος της την Κυριακή που μας έρχεται είναι η σπουδαία Ολίβια Κόλμαν για το “The Favourite”. Οι δυο τους κέρδισαν ό,τι βραβείο υπήρχε μέχρι σήμερα αλλά τα Όσκαρ θα βραβεύσουν μόνο μια. Όσον αφορά εμένα ελπίζω η Κλόουζ να πάρει αυτό που της αξίζει και μάλλον της ανήκει εδώ και πολλά χρόνια. Ας είναι ο Λάνθιμος να χάσει μόνο ένα βραβείο από τα δέκα! Ας είναι αυτό. Κλείνω με ένα μικρό spoiler. Με μια ατάκα της Κλόουζ, ως πολύ μικρό δείγμα του ύφους, αλλά και του ευρύτερου νοήματος για τις γυναίκες της ζωής μας, όπως θέλουν να μας το περάσουν οι δύο γυναίκες σεναριογράφοι της ταινίας (ω τι έκπληξη) και ο σκηνοθέτης Bjorne Rugne. Με δόσεις αλήθειας αλλά και υπερβολής. Προς το τέλος της ταινίας ο βασιλιάς της Σουηδίας ρωτάει την επίτιμη σύζυγο: Κυρία Κάστλμαν ασχολείστε με κάτι; Κάποιοι ίσως περιμένουν να την ακούσουν να απαντά ταπεινά ως συνήθως. Αυτό δεν συμβαίνει. Εκείνη την στιγμή η σταγόνα έχει ξεχειλίσει το ποτήρι. Η τέλεια σύζυγος πνιγμένη από την αδικία και την αφάνεια μιας ζωής λέει από μέσα της το πρώτο… αρκετά! Ως εδώ! Το φυτίλι που λέγαμε πιο πάνω φτάνει στην πυριτιδαποθήκη και τίποτα πλέον δεν το σταματά. Η χύτρα αρχίζει να τρέμει και η πίεση της τρομάζει. Δεν θα απαντήσει… ασχολούμαι με οικιακά! Δεν θα απαντήσει με κλισέ τύπου ”Πίσω από κάθε μεγάλο άντρα βρίσκεται μια σπουδαία γυναίκα και εγώ το τιμώ το στεφάνι μου και το στηρίζω”. Η απάντηση της θα είναι ψύχραιμη αλλά μεγαλειώδης και ένας ύμνος στις απανταχού γυναίκες όλων των εποχών, επαγγελμάτων και κοινωνικών τάξεων. Θα πει… “Δημιουργώ βασιλιάδες”! Who run the world? Girls!! Εκεί ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση προς την τελική αναμέτρηση και σύγκρουση που θα φέρει την πολυπόθητη λύτρωση. Μόνο και μόνο λοιπόν για την έκφραση της με μια καταπιεσμένη οργή δεκαετιών κατά την διάρκεια του ευχαριστήριου λόγου του συζύγου της, αλλά και για το βλέμμα της όταν ξεστομίζει αυτή την ατάκα, λίγες στιγμές πριν όλες οι αλήθειες βγουν στο φως αξίζει το… μισό Όσκαρ της φετινής (περυσινής) χρονιάς. Τουλάχιστον το μισό!

                                                                       

Να κλείσω γράφοντας και λίγα λόγια για τον Κρίστιαν Σλέιτερ που είναι πλέον 50 αλλά δεν γερνάει μέρα. Είναι αρκετά καλός, ο ρόλος του είναι καθοριστικός για τα γεγονότα και την ροή της ταινίας και χάρηκα που τον είδα μετά από καιρό σε κάτι αξιόλογο πέρα του Mr Robot και του King Cobra του 2016 (καμία σχέση με φίδια – ψάξτε το,δείτε το). Τέλος, αξιόλογες ερμηνείες μας δίνει και το υπόλοιπο καστ, ενώ και οι μουσικές ταιριάζουν απόλυτα στο λογοτεχνικό και κουλτουριάρικο ύφος της ταινίας. Εμείς θα τα πούμε ζωντανά φέτος την βραδιά της απονομής για πρώτη φορά από εδώ! Το Kiss My Grass θα παρέχει συνεχή ενημέρωση και φωτορεπορτάζ με τους σταρ να καταφθάνουν στο κόκκινο χαλί ενώ θα υπάρξει και παρουσίαση των μεγάλων νικητών μέχρι το ξημέρωμα της Δευτέρας, σε μια απονομή που αναμένεται να σπάσει σινεφίλ καρδιές, κυρίως όσον αφορά τις ερμηνείες, αλλά φυσικά και για τον δικό μας Γιώργο Λάνθιμο και το The Favourite το οποίο αναμένεται να γράψει ιστορία (ελπίζουμε με τουλάχιστον 2-3 χρυσά αγαλματίδια)!

Ραντεβού λοιπόν λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Κυριακής!   

Απολαύστε το τρέιλερ του The Wife

   

Για όσους ενδιαφέρεστε για κάτι πιο μπρουτάλ, μια ακόμη αξιόλογη πρόταση από σήμερα στις αίθουσες είναι και ο ”Φαροφύλακας” (Keepers/The Vanishing) με τον πολύ καλό μετά από καιρό Τζέραρντ Μπάτλερ σε ένα βραδυφλεγές και αγωνιώδες θρίλερ χαρακτήρων που μας άρεσε!

Δείτε το τρέιλερ! 

  • 19
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.