Η Ισμήνη Χαρίλα μιλά για το μυθιστόρημά της “Ωρέλια, το Ρόδο της αγάπης” στην Έλια Κουρή

Spread the love

Συνέντευξη στην Έλια Κουρή

Ισμήνη, σε καλωσορίζω στο Κiss My Grass και σε ευχαριστώ θερμά για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης. Μίλησέ μας λίγο για την Ισμήνη ως άνθρωπο και για την Ισμήνη συγγραφέα και λάτρη της γραφής.

Σ’ ευχαριστώ πολύ και εγώ για τη φιλοξενία στη στήλη σου και σου εύχομαι να είσαι πάντοτε δημιουργική. Απαντώντας στην ερώτησή σου, θα έλεγα ότι είμαι ένας άνθρωπος που παρατηρεί και επιλέγει να εκφράζει ελεύθερα την προσωπική του άποψη, χωρίς μιμητισμούς. Ως συγγραφέας, όμως, μεταφέρω στο χαρτί τη βούληση και τις σκέψεις των ηρώων, χωρίς φυσικά παρεμβάσεις ή προσπάθεια χειραγώγησής τους.

Το βιβλίο σου «Ωρέλια, το Ρόδο της αγάπης» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Έξη είναι η πρώτη σου συγγραφική προσπάθεια στο μυθιστόρημα. Τι ακριβώς πραγματεύεται και ποια είναι τα μηνύματα που θέλεις να περάσεις στον αναγνώστη μέσω της μυθοπλασίας;

Στην «Ωρέλια» το κέντρο βάρους μετατοπίζεται από τη διήγηση μιας ιστορίας σ’ ένα πολύπλευρο αφηγηματικό μοτίβο. Δεν υπάρχει περιορισμός μόνο στις κεντρικές μορφές, αλλά ακόμα και τα πρόσωπα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως δευτεραγωνιστές –μέσω της ανάλυσης των προσωπικών τους βιωμάτων– προκαλούν τον αναγνώστη σε μια σύνθετη συλλογιστική. Ουσιαστικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για ένα κολλάζ που είναι αδύνατο να απεικονιστεί, εάν δεν προσαρμοστούν τα κομμάτια όλων των χαρακτήρων, δεδομένου ότι πρόκειται για μια εννοιολογική προσέγγιση κοινών θεμάτων υπό το πρίσμα ετερόκλητων προσεγγίσεων.

Παράλληλα αποτυπώνονται κοινωνικές και ιδεολογικές μορφές της πραγματικότητας, δίχως όμως να αποσκοπούν στην επιρροή του αναγνώστη προς κάποια κατεύθυνση. Αντιθέτως, έκαστος δύναται να συνδιαλλαχθεί με τον κάθε ήρωα και τις πράξεις του.

Όσον αφορά τώρα την Ωρέλια είναι μια νέα γυναίκα που μεγάλωσε με τη γιαγιά της, βιώνοντας την απόρριψη της μητέρας της. Η διήγηση ξεκινά τη στιγμή που η γιαγιά της έχει πεθάνει και η ίδια καλείται πλέον να βρει απαντήσεις σε μυστικά του παρελθόντος και κυρίως σε προκλήσεις του μέλλοντος.

Στην παρουσίαση του βιβλίου σου στην Αθήνα δήλωσες πως είσαι «παραμυθού». Ξέρω πως έχεις εκδώσει ένα παιδικό βιβλίο. Αφού μας μιλήσεις λίγο για αυτό, θα ήθελα να μας πεις πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι να ασχοληθεί κάποιος με το παραμύθι ή το παιδικό βιβλίο, καθώς το παιδικό κοινό νομίζω πως είναι άκρως απαιτητικό.

Το πρώτο μου βιβλίο είναι όντως ένα παραμύθι, με τίτλο: «Αλέμ Τσιγκί, τα βιολιά της ευτυχίας». Η ιστορία αφορά την αναζήτηση ενός μαγικού μουσικού οργάνου που θεραπεύει όλες τις ασθένειες –σωματικές και ψυχικές– όταν κάποιος ακούει τη μελωδία του και την επανένωση μιας οικογένειας.

Με ένα παραμύθι όμως, τη «Ζαχαμέλα», ξεκινά και το δεύτερο βιβλίο μου, ένα λεύκωμα με τίτλο «Γεύσεις με Νοσταλγία». Το κεντρικό θέμα της αφήγησης αυτού του παραμυθιού είναι η αποκάλυψη της αλήθειας και η εκθρόνιση από τον βασιλικό θρόνο ενός κακού μάγου που τυραννούσε το λαό του.

Δεν πιστεύω πάντως ότι τα παιδιά είναι αυστηροί κριτές. Είναι απλώς αληθινοί, γιατί εκφράζουν αυτό που νιώθουν. Επίσης, θεωρώ ότι εάν αφεθείς στα παραμύθια, εκείνα θα σε οδηγήσουν πάντα στον σωστό δρόμο.

Ποιο είδος αισθάνεσαι πως έχει κερδίσει την Ισμήνη στην αναμέτρηση με τη γραφή;

Το νέο μου βιβλίο θα είναι ένα μυθιστόρημα. Παρόλα αυτά, όπως και στην «Ωρέλια», θα υπάρχει πάλι ενσωματωμένο ένα παραμύθι, αφού είναι κάτι που με χαρακτηρίζει.

Το μυθιστόρημά σου είναι, θα έλεγα, ένα μυθιστόρημα χαρακτήρων σύγχρονο με έντονα στοιχεία ρομαντισμού και ρεαλισμού. Πόσο εύκολο ήταν να στήσεις, δώδεκα αν δεν κάνω λάθος, διαφορετικούς και ετερόκλητους χαρακτήρες και να τους εντάξεις μέσα σε ένα κοινό μυθιστορηματικό πλαίσιο;

Είναι δεκατέσσερις συνολικά ήρωες και περίπου άλλοι είκοσι που επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα τη ροή της ιστορίας. Επειδή οι ήρωες γεννιούνται αβίαστα και ο ένας με «συστήνει» στον άλλο, δεν μπορώ να πω ότι τίθεται ζήτημα δυσκολίας. Απλώς τους παρατηρώ και τους ακούω.

To βιβλίο σου είναι γεμάτο εικόνες. Δημιουργεί εικόνες. Πώς αποφάσισες να στήσεις το σκηνικό σου στην Πλάκα;

Η Πλάκα είναι μια συνοικία που ενώνει το παρελθόν με το παρόν. Η «Ωρέλια» από την πλευρά της μεταφέρει το χθες στο σήμερα. Θεωρώ λοιπόν ότι δεν υπάρχει καταλληλότερο σημείο για το σκηνικό του συγκεκριμένου βιβλίου.

Πώς γράφεις; Aκολουθείς κάποιο πλάνο, έχεις την ιστορία στο μυαλό σου και αρχίζεις να την καταγράφεις ή ξεκινάς να χτίζεις έναν ήρωα και όπου σε βγάλει;

Περιμένω να γεννηθεί ο ήρωας και εκείνος μου δίνει το χέρι του, με παρασύρει στον κόσμο του, μου εκμυστηρεύεται όσα τον στοιχειώνουν ή τον χαροποιούν και μου συστήνει σταδιακά τα άτομα που του άφησαν για κάποιο λόγο το στίγμα τους.

Ξέρω πως έχεις παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφής, λογοτεχνίας και βιβλιοκριτικής. Πόσο σε βοήθησαν αυτά τα μαθήματα στο να αρχίσεις να ξεδιπλώνεις τις σκέψεις σου στο χαρτί; Kαι τελικά συγγραφέας γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Τόσο τα μαθήματα δημιουργικής γραφής και βιβλιοκριτικής, όσο και οι συναφείς σπουδές μου στο Πανεπιστήμιο, μου δίδαξαν τις τεχνικές, οι οποίες είναι πολύ σημαντικές, μου προσέφεραν γνώση και παράλληλα με βοήθησαν να αναπτύξω την κριτική και αναλυτική σκέψη.

Η συγγραφή από την άλλη πλευρά είναι μια μορφή τέχνης και νομίζω ότι είναι συνδυασμός πραγμάτων, αφού ο απώτερος σκοπός του ατόμου που την υπηρετεί είναι η λογοτεχνική έκφραση που σαφώς δεν είναι κάτι που απλώς διδάσκεται. Χρειάζεται κόπος, χρόνος, μελέτη και συστηματική προσπάθεια για να ενταχθεί κάποιος στο πάνθεον των λογοτεχνών, αφού δεν αρκεί να παραδώσει απλώς ένα γραπτό κείμενο, αλλά να αφήσει έργα που χαρακτηρίζονται από τη διαχρονικότητά τους. Συνεπώς, πρέπει να διαχωρίζονται οι δυο όροι του συγγραφέα και του λογοτέχνη, αφού ο πρώτος είναι κάποιος που γράφει ένα βιβλίο, αλλά ο δεύτερος είναι πολλά περισσότερα και η ιδιότητα αυτή δεν δηλώνεται, αλλά κερδίζεται με μεγάλη δυσκολία και σεβασμό στο έργο των κλασσικών.

Το Writers Gang, το λογοτεχνικό περιοδικό με το οποίο συνεργάζεσαι, έχει δημιουργήσει μια Λέσχη Ανάγνωσης την οποία συντονίζεις εσύ. Πες μας λίγα λόγια για αυτό το εγχείρημά σας για την προώθηση της Λογοτεχνίας και της Φιλαναγνωσίας;

Το Lecture Club είναι μια Λέσχη Ανάγνωσης που έχει δημιουργηθεί από το ηλεκτρονικό περιοδικό Writer’s Gang –που έχει έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και λειτουργεί ως γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στην ομογένεια και την Ελλάδα– και την ιστοσελίδα Βιβλιοσημεία. Όπως ανέφερες έχω αναλάβει τον συντονισμό της Λέσχης και την ανάλυση των βιβλίων που επιλέγονται, ενώ η πολιτισμολόγος Άννα Μουσογιάννη παρουσιάζει τα λογοτεχνικά κινήματα που εντάσσονται τα συγκεκριμένα βιβλία. Οι συναντήσεις μας είναι μηνιαίες και πραγματοποιούνται στο καφέ του Μουσείου Μπενάκη.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Λέσχης μας είναι το γεγονός πως δεν περιοριζόμαστε μόνο στα όρια του κειμένου, αλλά προσεγγίζουμε το ευρύτερο πλαίσιο της ιστορικής, οικονομοπολιτικής, κοινωνικής και επιστημονικής περιόδου που αναφέρεται το κάθε έργο. Επιπρόσθετα, η ομάδα ευνοεί τον γόνιμο διάλογο και τη διαπροσωπική επικοινωνία και επιζητά πάντοτε τη θεματική ανάλυση μέσω ετερόκλητων προσεγγίσεων, με αποτέλεσμα καθένας από εμάς είτε να αποκτά νέες γνώσεις, είτε να έχει τη δυνατότητα να έχει μια διαφορετική οπτική κάποιου θέματος.

Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ο τρόπος γραφής σου. Φαινομενικά η γραφή σου δείχνει απλή όμως διέπεται από έναν φιλοσοφικό στοχασμό που δεν συναντούμε συχνά στη σύχρονη Ελληνική Λογοτεχνία. Πόσο εύκολο είναι να ενσωματωθούν αυτά τα σχόλια στον ιστό της αφήγησης ώστε το κείμενο να ρέει και να δημιουργεί στον αναγνώστη το ενδιαφέρον να προχωρήσει παρακάτω;

Γράφοντας και διαγράφοντας, διαβάζοντας το κείμενο άπειρες φορές και κυρίως όντας ο ίδιος ο αυτοκριτικός αναγνώστης.

Ψυχογραφείς τους ήρωές σου και όλοι διέπονται από μια ευαισθησία. Έχεις «δανείσει» προσωπικά σου στοιχεία ή ίσως και βιώματα στους ήρωές σου;

Οι ήρωες δεν είναι βιωματικοί. Φυσικά ο καθένας από εμάς αναλύει τις καταστάσεις και ερμηνεύει τα γεγονότα με βάση την προσωπική του αντίληψη και οπτική.

“Ο συγγραφέας πρέπει να είναι πέρα και πάνω απ’ όλα δεινός αναγνώστης”. Συμφωνείς με αυτή την άποψη. Τι είδους βιβλία σου αρέσει να διαβάζεις;

Απολύτως. Δεν μπορείς να γράψεις, εάν δεν έχεις διαβάσει. Η δε ανάγνωση είναι μια καθημερινή διαδικασία. Στη στήλη μου «Βιβλιοψίθυροι» στο Writers Gang αναλύω κυρίως έργα της κλασσικής λογοτεχνίας. Εκτός αυτών προσπαθώ να μελετώ και τη σύγχρονη λογοτεχνία και να παρακολουθώ την εξέλιξή της.

Kαι αφού σε ευχαριστήσω και πάλι για τον χρόνο που μας αφιέρωσες εδώ στο σάιτ για να σε γνωρίσουμε καλύτερα, θέλω να σε ρωτήσω αν ετοιμάζεις κάτι καινούριο και αν μπορείς να μας πεις λίγα λόγια για αυτό.

Και εγώ σ’ ευχαριστώ και σας εύχομαι πάντοτε επιτυχίες. Αυτήν την περίοδο γράφω ένα νέο μυθιστόρημα, αλλά είναι νωρίς ακόμα για να αναφερθώ σε περισσότερες λεπτομέρειες.

  • 138
    Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.