Ημερολόγια Σαββάτου – Η ζωή συνεχίζεται – “Τα μουσικά”

Spread the love

 

Δευτέρα 10/6/2019 Πράξη 11η

«Τα μουσικά»

Χθες Κυριακή, στη γειτονιά ακούστηκε πολύ ο Σφακιανάκης. Αλλά μιλάμε πολύ. Σιχαίνομαι το Σφακιανάκη και γενικά σιχαίνομαι την κλάψα της ελληνικής, λαϊκής μουσικής. Εκτός αν έχω πιεί, οπότε συγχωρούνται τα πάντα, ακόμα και το ζεϊμπέκικο από γυναίκα ρε φίλε. Ευτυχώς που πίνω σπάνια και δεν χρειάζομαι συγχώρεση από κανέναν.

Δεν μπορώ να υποφέρω τον πόνο που εκπέμπουν τα φωνητικά όργανα του Σφακιανάκη. Πολύ περισσότερο δεν αντέχω τον παράφωνο οδυρμό του Μαζωνάκη. Νιώθω κάπως σαν να ξεκουρδίζομαι. Πίστέψτε με, μου πήρε πολλά χρόνια να κουρδιστώ σωστά.

Αυτό που δεν αντέχω είναι η κλάψα ανατολής που διαχέεται σε όλη τη λεγόμενη, ελληνική, λαϊκή σκηνή. Αμάν αμάν αμάν αμάν. Και να ο ντελικανής να στροβιλίζεται στην πίστα. Και μόλις τον απομακρύνεις από εκεί δεν κάνει βήμα χωρίς τη μαμά του.

Το ίδιο κι αυτός που ακούει Σφακιανάκη στη γειτονιά. Η μαγκιά του εξαντλείται στο ψήσιμο μπριζόλας. Τις τηγανητές πατάτες αναλαμβάνουν αι γυναίκαι.

Το τηγάνι στο κεφάλι θα έρθει από τη γειτόνισσα που δεν αντέχει άλλη ανατολή στα κύτταρά της.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.