Λογοτεχνική συζήτηση με την κυρία Σόφη Θεoδωρίδου – Έλια Κουρή

Spread the love

 

 

  • Αγαπητή κυρία Θεοδωρίδου, σας καλωσορίζω στο ΚissMyGrass και σας ευχαριστώ θερμά για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης.
    Έχοντας διαβάσει το μεγαλύτερο μέρος της εργογραφίας σας, βλέπω ότι ασχολείστε με το λεγόμενο Ιστορικό Μυθιστόρημα. Γιατί επιλέξατε αυτό το είδος και πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να καταπιαστείτε με αυτό;

Καλώς σας βρήκα! Ομολογώ ότι έγινε αυθόρμητα, ίσως γιατί μου αρέσει πολύ το ιστορικοκοινωνικό μυθιστόρημα, μια και τα βιβλία μου τα κατατάσσω σ’ αυτό το είδος και όχι στο καθαρά ιστορικό μυθιστόρημα. Ομολογώ επίσης ότι ήταν δύσκολο. Δεν είμαι ιστορικός, άρα χρειάζεται γερή έρευνα προηγουμένως και πάντα έχω την αγωνία στη διάρκεια της συγγραφής αν θα καταφέρω να αποδώσω σωστά την εποχή και τα γεγονότα της.

  • Πρόσφατα εκδόθηκε από το εκδοτικό σας σπίτι τις Εκδόσεις Ψυχογιός το νέο σας Ιστορικό Μυθιστόρημα με τίτλο Ο Γερμανός Γιατρός. Μιλήστε μας λίγο για αυτό. Ποια είναι τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε αυτή τη φορά στους αναγνώστες σας;

Το βασικό του μήνυμα είναι ότι Άνθρωπος με άλφα κεφαλαίο μπορεί να αποδειχθεί ακόμη κι ο εχθρός. Ότι ο ανθρωπισμός δεν έχει να κάνει με το φύλο, το έθνος, την εποχή κι ότι, όταν κάποιος τον ενστερνίζεται ως φιλοσοφία ζωής, θα βρει τρόπο να εκφραστεί ακόμη και στις πιο δύσκολες περιστάσεις.

  • Έχετε σκεφτεί την πιθανότητα να ασχοληθείτε ή να πειραματιστείτε σε ένα διαφορετικό λογοτεχνικό είδος; Έχετε πάντα μια πολύ δυνατή μεστή λογοτεχνική γραφή, νομίζω πως οι αναγνώστες σας θα ήθελαν να σας διαβάσουν σε κάτι διαφορετικό.

Έχω γράψει και διαφορετικά μυθιστορήματα, όπως το «Πες μου αν με θυμάσαι», που αναφέρεται στο Αλτσχάιμερ, και «Τα χρόνια της χαμένης Αθωότητας», που εστιάζει μεταξύ άλλων στο θέμα της φιλίας. Ίσως στο μέλλον επαναλάβω το εγχείρημα, αν βρεθεί μια ιστορία που θα με συγκινήσει. Γενικώς, επιλέγω τα θέματά μου με το συναίσθημα και όχι με την ψυχρή λογική. Θα έλεγα ότι με επιλέγουν μάλλον τα θέματα παρά τα επιλέγω.

  • Έχετε ασχοληθεί με τα μεγαλύτερα θέματα της Ελληνικής Ιστορίας (Παγκόσμιους Πολέμους, Εμφύλιο, Εθνικό Διχασμό, Πρόσφυγες που ήρθαν στη Θεσσαλονίκη μετά την Καταστροφή της Σμύρνης, Ποντιακό Ελληνισμό, Έλληνες της Καππαδοκίας). Πόσο δύσκολη ή κοπιώδης είναι η Ιστορική έρευνα της περιγραφόμενης εποχής, η τοιχογραφία της κοινωνίας και η άντληση όλων των λεγόμενων πραγματολογικών στοιχείων;

Ήταν εξαιρετικά κοπιώδης. Όπως προανέφερα, δεν είμαι ιστορικός. Προσπαθώ να προσεγγίσω κομμάτια της σύγχρονης ιστορίας μας με τη ματιά όχι του επιστήμονα αλλά του «εραστή» της Ιστορίας. Θα ήταν περισσότερο κοπιώδης η έρευνα, αν δεν είχα τη βοήθεια του συζύγου μου στον συγκεκριμένο τομέα, ο οποίος είναι ιστορικός. Ωστόσο, και πάλι αποδεικνύεται κάθε φορά δύσκολο το εγχείρημα, καθώς απαιτείται να κάνω κτήμα μου πρώτα τα γεγονότα της περιόδου, στην οποία θέλω να αναφερθώ, ώστε να μπορέσω να τα μεταφέρω κατόπιν και στους αναγνώστες μου.  

  • Έχετε έναν ιδιαίτερο τρόπο να «παντρεύετε» τα ιστορικά στοιχεία με την εκάστοτε μυθοπλασία και να δίνετε στο αναγνωστικό κοινό μια πλοκή σφιχτοδεμένη με ρέοντα και απόλυτα δομημένο λόγο. Αλήθεια πώς το καταφέρνετε κάθε φορά αυτό;

Κατ’ αρχάς, σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Όσον αφορά την ερώτησή σας, σας εξομολογούμαι πως κινούμαι με το ένστικτο. Κάθομαι απλώς μπροστά στον υπολογιστή μου και αφήνομαι να παρασυρθώ απ’ όσα διαδραματίζονται «μπροστά» μου.

  • Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας στιγμές από την καθημερινότητά σας ώστε να γνωρίσουμε τον άνθρωπο Σόφη Θεοδωρίδου;

Με μεγάλη μου χαρά. Είμαι «παιδί» της επαρχίας και μου αρέσει να ζω στους ήρεμους ρυθμούς της, με κάποια περιοδικά διαλείμματα, οπότε και απολαμβάνω τις χαρές της πόλης. Γενικώς είμαι «σπιτόγατα». Προτιμώ να δέχομαι τους φίλους μου στο σπίτι παρά να τους συναντώ εκτός. Μου αρέσει το διάβασμα και η ζωγραφική, μου αρέσει επίσης να ασχολούμαι με τη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική, ακόμη και τη μοδιστρική κατά καιρούς. Όπως μαντεύετε, και με δεδομένο ότι ξοδεύω πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή, συχνά δε μου φτάνει ο χρόνος.  

  • Aπό τι εμπνέεστε για να γράψετε; Aκολουθείτε κάποια συγγεκριμένη τεχνική ή μοτίβο όταν γράφετε;

Εμπνέομαι συνήθως από την αληθινή ζωή. Κάποια ιστορία που άκουσα τυχαία ή μου εκμυστηρεύονται ζώντες συγγενείς και με συγκινεί. Αυτό είναι πάντα το κλειδί: να με συγκινήσει η ιστορία. Όσον αφορά τη συγγραφή, ακολουθώ το μοτίβο που ακολούθησα γράφοντας το πρώτο μου βιβλίο, που είναι… χωρίς μοτίβο. Είναι μια διαδικασία μαγική για μένα να νιώθω τους ήρωές μου να ζωντανεύουν και να με παρασέρνουν στα δικά τους μονοπάτια ζωής και όχι σ’ αυτά που έχω εγώ κατά νου.

  • Έχετε γράψει δέκα μυθιστορήματα, όλα υπό την σκέπη του ίδιου εκδοτικού οίκου. Των εκδόσεων Ψυχογιός. Πόσο σημαντικό είναι για έναν συγγραφέα να έχει την κατάλληλη στήριξη ή/και καθοδήγηση από το εκδοτικό του σπίτι για να γράψει; Φαντάζομαι θα αισθάνεστε ασφάλεια και εμπιστοσύνη…

Πραγματικά, είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεσαι και να τους έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη. Αφήνεσαι πλέον απερίσπαστος σ’ αυτό που κυρίως σε αφορά, που είναι η συγγραφή. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, συνεπώς, που συνεργάζομαι με τις εκδόσεις Ψυχογιός σε μια σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης.

  • Είδα στο βιογραφικό σας πως έχετε σπουδάσει νηπιαγωγός. Πιστεύετε πως σήμερα προάγεται αρκετά η φιλαναγνωσία στα σχολεία; Είναι αρκετά μυημένα τα μικρά παιδιά και οι έφηβοι στο διάβασμα και πώς μπορούμε να τα ενθαρρύνουμε και να τα κινητοποιήσουμε να διαβάζουν περισσότερο;

Αγγίξατε τώρα ένα ευαίσθητό μου σημείο. Δυστυχώς, πολλοί εκπαιδευτικοί δεν έχουν καλή σχέση με το βιβλίο, πέρα από όσα επιβάλλεται να ανοίξουν στα πλαίσια της διδασκαλίας. Κι ένας εκπαιδευτικός που δεν αγαπά ο ίδιος το διάβασμα, δε γίνεται να μεταδώσει τη φιλαναγνωσία στα παιδιά. Το ίδιο ισχύει και για τους γονείς. Ίσως αυτή είναι η καθοριστική αιτία για το γεγονός ότι οι μαθητές μας δεν έχουν τη σχέση που θα θέλαμε όλοι μας με το βιβλίο.

  • Θα θέλατε να ασχοληθείτε με το Παιδικό Βιβλίο;

Προς το παρόν, δε θα το έλεγα. Αργότερα, όταν θα γίνω γιαγιά, ίσως το ξανασκεφτώ.

  • Έχετε ξεκινήσει να γράφετε κάτι καινούριο; Mπορείτε να μας αποκαλύψετε κάτι σχετικό;

Έχω αρχίσει, πράγματι. Αφόρμηση και πάλι μια ιστορία που μου διηγήθηκαν. Η υπόθεσή του εξελίσσεται στα Δωδεκάνησα από το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα μέχρι τα μέσα περίπου του 20ού και την Ένωσή τους με την Ελλάδα.

  • Πώς βλέπετε το μέλλον της εγχώριας λογοτεχνίας;

Η επιστήμη πλουτίζει τον νου. Η Λογοτεχνία πλουτίζει ολόπλευρα τον άνθρωπο. Θεωρώ τη Λογοτεχνία ως την κορυφαία μορφή γνήσιας ψυχαγωγίας με την κυριολεκτική σημασία του όρου. Δεν μπορώ να φανταστώ τη χώρα του Ομήρου χωρίς Λογοτεχνία. Ο οργασμός εκδόσεων, πάντως, με κάνει να μην ανησυχώ.

  • Tελειώνοντας αυτή τη συνέντευξη και αφού σας ευχαριστήσω εκ μέρους όλης της ομάδας μας θα ήθελα να σας ζητήσω να κλείσετε αυτή την συνέντευξη όπως εσείς θέλετε. Με ένα μήνυμα, μια ευχή, ένα μότο σας…

Σας ευχαριστώ κι εγώ για τη φιλοξενία. Είναι σημαντικό το έργο σας, ιδίως στις σημερινές δύσκολες, για το βιβλίο, εποχές, όπου ο υπολογιστής, το τάμπλετ και το έξυπνο τηλέφωνο απoρροφούν το μεγαλύτερο μέρος του ελεύθερου χρόνου όχι μόνο της νεολαίας μας αλλά και μεγαλύτερων ηλικιών. Εύχομαι να συνεχίσουν οι αναγνώστες του σάιτ σας να αγαπούν και να στηρίζουν τη λογοτεχνία. Εύχομαι ακόμη να απολαύσουν πολλά υπέροχα λογοτεχνικά ταξίδια στο μέλλον.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.