Ημερολόγια Σαββάτου – Η ζωή συνεχίζεται – Τα εποχιακά

Spread the love

Πέμπτη 20/06/2019 Πράξη 18η

“Τα εποχιακά”

Καθώς βρισκόμουν ξαπλωμένη στην παραλία, σε μια κίτρινη ξαπλώστρα, προσπαθούσα να κατανοήσω ποιο είναι το κίνητρο για να τραβιόμαστε μέσα στο λιοπύρι στην άλλη άκρη του νομού, πληρώνοντας ένα σκασμό λεφτά για ομπρέλα, ξαπλώστρα , καύσιμα, διόδια, ιδρώτα, παρεό, μαγιό, αντιηλιακό, πανάδες, κρέμα για τις πανάδες.

Μέχρι που πρόσεξα πόσο αρέσει στους ανθρώπους να περιφέρουν τα κορμιά τους ημίγυμνα ανάμεσα σε άλλους. Πόσο αυτάρεσκα κουνούσαν τα κορίτσια τους γοφούς τους. Πόσο οι εύσωμες κοπέλες το ευχαριστιόντουσαν που είχαν επιτέλους την ευκαιρία να το βροντοφωνάξουν, πως μας έγραφαν όλους στα λιπίδια τους και σιγά που θα περνούσαν τη ζωή τους τρώγοντας μαρούλια. Χα!

Πόσο άρεσε στον πενηντάρι με το προκοίλι να επιδεικνύει την είκοσι χρόνια μικρότερη γυναίκα του. Ήταν αλήθεια όμορφη και αρκετά ζωηρή. Λεπτοί, χοντροί, τριχωτοί κι άλλοι χωρίς ίχνος τρίχας, άντρες που έδειχναν τους μυς τους σαν πίθηκοι σε οίστρο κι άλλοι που έμοιαζαν με εξωγήινοι από τον πλανήτη Ουγκ. Μια χοντρή με γκόμενο. Μια αδύνατη κορμάρα, χωρίς. Παρέες που φώναζαν αφύσικα πολύ.

Όλοι γυμνοί. Με δυο κομμάτια ύφασμα οι γυναίκες. Ένα για τα αρσενικά, λες και δεν έχουν αυτοί θηλές να κρύψουν.

Δυο τριχωτοί μπούφοι πέρασαν από μπροστά μου. Με κοίταξαν κάπως. Αν είχα καρφίτσα θα ήθελα να πατήσω μια στα μπούτια τους να δω αν ξεφουσκώσουν.

Ζέστη, κάνει πια ζέστη για να κάθομαι να παρατηρώ τα αυτονόητα. Το χάδι του ήλιου αντικαθιστά πολύ αποτελεσματικά την έλλειψη όλων των άλλων αρετών από τις οποίες στερούμαστε ως λαός.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.