Συνομιλώντας με τη συγγραφέα Αναστασία Δημητροπούλου – Έλια Κουρή

Spread the love

Συνέντευξη στην Έλια Κουρή

 Αγαπητή κυρία Δημητροπούλου, σας καλωσορίζω στο Kiss my grass και σας

ευχαριστώ θερμά για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης. Μιλήστε μας λίγο

για εσάς, ποια είναι η Αναστασία Δημητροπούλου και τι ονειρεύεται να πετύχει

στο κομμάτι της συγγραφής και στον χώρο του βιβλίου;

 

Εγώ σας ευχαριστώ από καρδιάς για την τιμή και τη χαρά να συμπεριληφθεί η

συζήτησή μας, κυρία Κουρή, στα άκρως ενδιαφέροντα θέματα του Kiss my grass. Θα

έλεγα πως είμαι ένας άνθρωπος που μιλά λίγο και μόνον όταν έχει έναν καλό λόγο

για να το κάνει, αλλά γράφω πολύ. Και για το ότι γράφω πολύ, υπάρχει πάντα ένας

βασικός κι ανεμπόδιστος λόγος: το ότι διά μέσου της συγγραφής μπορώ να εκφράζω

τις βαθύτερες και πιο διαυγείς σκέψεις μου στους άλλους ανθρώπους, μα και στον

εαυτό μου. Με άλλα λόγια, η συγγραφή για μένα είναι ο κύριος μοχλός της συνοχής

μου. Επίσης, έχω παρατηρήσει πως η συγγραφή δίνει στην ειλικρίνεια και την

εντιμότητα ενός ανθρώπου, μια προφορά που δε μπορεί η ομιλία να τη μιμηθεί, ούτε

όμως και να την παρακάμψει. Προσωπικά, αν ονειρεύομαι να πετύχω κάτι στο χώρο

του βιβλίου, είναι να αφήσω πίσω μου ιστορίες αγάπης, καθώς με αυτές

καταπιάνομαι ως επί το πλείστον, τις οποίες θα ζει και θα ξαναζεί με την ίδια ένταση

ο αποδέκτης τους σε μια ενδεχόμενη δεύτερη ή τρίτη ανάγνωση.

 

Στο βιβλίο σας «Στην αγκαλιά του Φθινοπώρου» με εντυπωσίασε ο δυναμισμός,

η ωριμότητα και η δυναμική της γραφής σας. Διάβασα στο βιογραφικό σας πως

είστε φιλόλογος, άρα χειρίζεστε καλά και σωστά την ελληνική γλώσσα. Όμως,

ήταν αρκετό μόνο αυτό για να πετύχετε το αποτέλεσμα που θέλατε όσον αφορά

αποκλειστικά το κομμάτι «γραφή» του βιβλίου;

 

Η αλήθεια είναι πως αγαπώ και σέβομαι την ελληνική γλώσσα, και δεν επιτρέπω

εύκολα στον εαυτό μου να κάνει λάθη όσον αφορά στον χειρισμό της. Ωστόσο, αν το

μυαλό ενός συγγραφέα είναι εγκλωβισμένο μόνο μέσα στη γλώσσα, είναι σίγουρα

φυλακισμένο. Στο συγγραφικό «ισοζύγιο» απαιτείται να υπάρχει σε πρώτη ζήτηση η

φαντασία και σε ανεξάντλητο απόθεμα η υπομονή, η επιμονή, η πειθαρχία, η αγάπη

για τους ήρωες, όχι όμως και το κανάκεμά τους, και η συνέπεια απέναντι στον

αναγνώστη. Όσα ανέφερα, είναι η μαγική συνταγή που με βοήθησε να γράψω αυτό

το βιβλίο.

 

Στο βιβλίο σας γράφετε σε πολλά κεφάλαια σε πρώτο πρόσωπο ως άντρας.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για ένα νέο στην ηλικία κορίτσι να ενδυθεί την

ανδρική ψυχολογία και να την περιγράψει τόσο μεστά;

 

Από τη στιγμή που λαμβάνω ως δεδομένο ότι ο έρωτας και η αγάπη δεν έχουν φύλο,

δε μου φάνηκε ιδιαίτερα δύσκολο να εκφραστώ ως άνδρας. Δε μπορώ να ξέρω κατά

πόσο τα κατάφερα, αλλά σίγουρα μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως είτε είσαι άνδρας,

είτε είσαι γυναίκα, η μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή είναι να αγαπιέσαι από το άτομο

που αγαπάς, ενώ όταν λες πως αγαπάς, να έχεις το θάρρος να αγαπάς για πάντα.

Μονάχα έτσι αγαπάς αληθινά.

 

Σας δυσκόλεψε το χτίσιμο των δύο κεντρικών χαρακτήρων; Δεν μείνατε στην

επιφάνεια. Αντιθέτως περιγράψατε τα συναισθήματά τους, τα σκαμπανεβάσματα

που φέρνει ένας δυνατός και σαρωτικός έρωτας στην ψυχή και στην καρδιά του

ζευγαριού. Την απόλυτη ευτυχία αλλά και τον πόνο. Θα μας αποκαλύψετε πώς το

καταφέρατε αυτό;

 

Τόσο στις διαπροσωπικές μου σχέσεις, όσο και στη συγγραφή, έχω την τάση ή πιο

σωστά, την ανάγκη, να ψηλαφίζω προσεκτικά τις καταστάσεις. Να μην αφήνω

τίποτα μετέωρο, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τα συναισθήματα και τις επιλογές

μας. Συχνά μάλιστα, επιβεβαιώνω πως δεν υπάρχουν ούτε ανταμοιβές ούτε τιμωρίες

για όσα κάνουμε, παρά μόνον συνέπειες. Τα αίτιά τους είναι που με γοητεύουν, και

πάνω σε αυτά είναι που στήνω τις ιστορίες μου. Το χτίσιμο των χαρακτήρων μου

έγινε με αργά, μεθοδικά βήματα, καθώς ήθελα να ξεφύγουν από τα χάρτινα όρια, και

να παρουσιαστούν συναισθηματικά και ψυχολογικα τρισδιάστατοι μπροστά στον

αναγνώστη. Ευχή μου είναι να το έχω πετύχει!

 

Στο βιβλίο σας περιγράφετε μια ιστορία απόλυτου και δυνατού έρωτα που

ξεκίνησε με την πρώτη ματιά και εξελίχθηκε θετικά. Υπάρχει άραγε έρωτας με την

πρώτη ματιά; Kαι αν ναι, είναι δυνατόν να καρποφορήσει, να ευδοκιμήσει και να

έχει ευοίωνο μέλλον ή είναι ένα συναίσθημα που ξεφουσκώνει γρήγορα;

 

Φυσικά και υπάρχει έρωτας με την πρώτη ματιά. Απλώς είναι σπάνιος. Σπανιότερα,

μπορούμε να μιλήσουμε για τον απόλυτο έρωτα με την πρώτη ματιά, και μια στις

χίλιες για τον ακλόνητο έρωτα με την πρώτη ματιά, ακόμη κι αν τα μέλη του για

οποιονδήποτε λόγο, δεν αποτελούν καν ζευγάρι. Ο έρωτας είναι ανθεκτικός σπόρος

και μπορεί να καρποφορήσει ακόμα και στις πιο άγονες καρδιές. Από τη στιγμή που

θα τον ποτίσει το πάθος, θα ριζώσει καλά εκεί. Εννοείται πως θα δαρθεί από

διάφορους ανέμους και θα τραυματιστεί από χέρια που ίσως δεν ξέρουν να τον

φροντίσουν ή δεν έχουν δικαιοδοσία να το κάνουν, αλλά θα παραμείνει στη θέση

του. Να επιβεβαιώνει πως αυτός είναι ο μόνος προορισμός του ανθρώπου πάνω στη

γη.

 

Eκτός από τον κεντρικό άξονα του βιβλίου που είναι σαφώς ο έρωτας ο βαθύς

και απόλυτος ανάμεσα στην Ηρώ και στον Ιάσονα συμπληρώνετε την εξέλιξη της

πλοκής θίγοντας ενδελεχώς κάποια σοβαρά κοινωνικά θέματα. Τι ακριβώς θέλατε

να «περάσετε» στον αναγνώστη; Έχει πάρα πολλά μηνύματα το βιβλίο.

Aισθάνεστε ότι καταφέρατε να «επικοινωνήσετε» αυτό ή αυτά που είχατε στο

μυαλό σας;

 

Εδώ θα επαναλάβω το πόσο μεγάλη σημασία είχε για μένα να παρουσιάσω

αφηγηματικά αρτιμελείς χαρακτήρες στον αναγνώστη. Για να το καταφέρω αυτό,

έπρεπε να επινοήσω την παιδική τους ηλικία, με τις ευκολίες και τις δυσκολίες της,

και να χρησιμοποιήσω κοινωνικά «αγκάθια» που όλους μάς πονούν. Μέσα στις

σελίδες του βιβλίου μου έπιασα πολλές φορές τον εαυτό μου να αναρωτιέται για το

πόσα είναι ικανός ο άνθρωπος. Ωστόσο όταν τα πράγματα ξέφευγαν στις ζωές των

ηρώων μου, με καθησύχαζα κάθε φορά με τη σκέψη του ότι ακόμα και στις πιο

φουρτουνιασμένες θάλασσες, το καράβι της αγάπης και της συμπάθειας θα βγαίνει

πάντα σώο.

 

Πώς γράφετε, κυρία Δημητροπούλου; Ακολουθείτε κάποιο συγκεκριμένο

μοτίβο; Έχετε την ιστορία στο μυαλό σας και την καταγράφετε ή η πλοκή είναι

αυτή που σας καθοδηγεί;

 

Αντλώ έμπνευση από το καθετί, παρατηρώ με βουλιμία τα πάντα γύρω μου, παίρνω

εικόνες από όλα και κρατώ σημειώσεις μέσα στη μέρα. Πολλές φορές μιμούμαι και

αφομοιώνω στάσεις, κίνησεις και συμπεριφορές που θέλω οπωσδήποτε να

ενσωματώσω στις ιστορίες μου. Μπαίνω πάντα στις συζητήσεις με ενθουσιασμό και

περιέργεια, και όταν έρχονται εκείνες οι ευλογημένες νυχτερινές ώρες που μένω

μόνη μπροστά στον υπολογιστή μου και βάζω τις λέξεις μου στη σειρά, ακούω την

αγαπημένη μου μουσική και με το κατέβασμα του διακόπτη της πραγματικότητας,

βυθίζομαι στη μυθοπλασία.

 

Ξέρω πως αρθρογραφείτε σε λογοτεχνικά περιοδικά και διαδικτυακά σάιτ και

τα κείμενά σας έχουν μεγάλη απήχηση στο λογοτεχνικό κοινό. Τι είναι για σας η

γραφή και τι η συγγραφή;

 

Η γραφή για μένα είναι μια μεγάλη αγάπη. Και μια μεγάλη αγάπη, όπως θα έλεγε κι ο

Μπωντλαίρ, ισοδυναμεί με την ανάγκη να φεύγεις από τον εαυτό σου.

Εάν το κοινό δείχνει μια ιδιαίτερη προτίμηση στα κείμενά μου, οφείλεται πιθανότατα στο γεγονός ότι σε αυτά καταθέτω κομμάτια της ψυχής μου.

Όταν γράφει κανείς με αυτόν τον τρόπο, είναι αδύνατο να περάσει απαρατήρητος.

 

Πώς ένα εικοσιεξάχρονο κορίτσι εμπνεύστηκε αυτή την ιστορία; Θα θέλατε να

μοιραστείτε μαζί μας τι ή ποιο γεγονός ή ίσως ποιος άνθρωπος πυροδότησε τα

γρανάζια του μυαλού ή της σκέψης σας;

 

Παρά το νεαρό της ηλικίας μου, είμαι ένας άνθρωπος που ξέρει καλά πως όπου

γεννιέται μια μεγάλη αγάπη, εκπληρώνεται κι ένα κρυφό τάμα της καρδιάς, και πως

η μόνη αναπηρία της ψυχής είναι η ανικανότητά της να ερωτευτεί. Η αγάπη παίζει το

βασικότερο ρόλο στην στάση μου απέναντι στη ζωή και τους ανθρώπους, καθορίζει

τις σκέψεις, τις επιλογές, τους στόχους και τα όνειρά μου, κι ήταν αυτή που

μετέτρεψε το χόμπι μου σε επάγγελμα. Το βιβλίο αυτό είναι αποτέλεσμά της. Και το

ίδιο εύχομαι για όσα ακόμα έρθουν.

 

Σαν φόντο, για να στήσετε το σκηνικό του μυθιστορήματος, επιλέξατε στο

μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου το Παρίσι, αλλά και το Ντουμπάι και τη Σικελία.

Έχουν κάποια ιδιαίτερη σημασία ή συμβολισμό για εσάς και το βιβλίο αυτοί οι

τόποι;

 

Οφείλω να εξομολογηθώ πως δεν έχω επισκευθεί κανένα από τα μέρη αυτά ακόμα,

κι ανυπομονώ κάποια στιγμή στο μέλλον να το κάνω, όμως έχω την τύχη και την

ευλογία να ζουν δικοί μου άνθρωποι εκεί, και να μου μεταφέρουν διαρκώς εικόνες

και συναισθήματα που σε συνδυασμό με τη φαντασία μου που καλπάζει,

αποτέλεσαν τον ιδανικό «τόπο του έγκλήματος»! Και πλέον, αφού υπάρχουν αυτοί οι

τόποι στις σελίδες του βιβλίου μου, υπάρχουν και στην καρδιά μου.

 

Φθινόπωρο και βροχή. Νομίζω πως δεν είναι τυχαία η επιλογή. Έχουν

ιδιάζοντα συμβολισμό, πιστεύω. Έχω δίκιο;

 

Παρόλο που είμαι παιδί του καλοκαιριού, κι αγαπώ τον ήλιο και τη θάλασσα, όταν

έρχεται το φθινόπωρο νομίζω πως κάτι παράξενο συντελείται μέσα μου. Όταν

μπαίνει ο Σεπτέμβρης, κάτι αλλάζει. Κάτι που δε μπορώ πάντα να προσδιορίσω. Κάτι

που κάθε χρόνο με κάνει διαφορετικό άνθρωπο. Κι όταν πιάνουν τα πρωτοβρόχια κι

όλοι κουρνιάζουμε κάτω από ομπρέλες κι υπόστεγα, αναγνωρίζω αυτούς που

δέρνονται από τη βροχή, κι αυτούς που χορεύουν σε αυτήν. Αυτόματα, μου έρχονται

στο νου οι πιο συναρπαστικές ιστορίες που ανυπομονώ να βάλω στο χαρτί. Το

φθινόπωρο στο βιβλίο μου παρουσιάζεται ακριβώς έτσι όπως περνά κάθε χρόνο

μπροστά από τα μάτια μου: καστανοκόκκινο, μελαγχολικό και συνάμα ρομαντικό.

Προθάλαμος του χειμώνα κι όλων των μυστικών που κρύβονται κάτω από τα βαριά

μας ρούχα.

.

Tι είδους βιβλία σας αρέσει να διαβάζετε;

 Διαβάζω τα πάντα και πολύ γρήγορα μάλιστα. Δεν έχω κάποια ιδιαίτερη προτίμηση

όσον αφορά στα αναγνώσματά μου, αλλά έχω απαίτηση αυτά που διαβάζω να με

αγγίζουν συναισθηματικά, ώστε να διεκδικούν μια ευκαιρία να τα ξαναδιαβάσω.

 

Zείτε στην Πάτρα. Διαβάζει το κοινό της Πάτρας; Aσχολείται με το βιβλίο και

την προώθησή του; Γίνονται δράσεις που αφορούν το βιβλίο; Πάντα πίστευα και

εξακολουθώ να πιστεύω πως το κοινό στην περιφέρεια διψάει για ό,τι αφορά τον

πολιτισμό. Συμφωνείτε;

 Εδώ στην Πάτρα, πιστεύω πως ο κόσμος και διαβάζει και κρατά μια ιδιαίτερη θέση

στη βιβλιοθήκη και την καρδιά του για το καλό βιβλίο. Το αγκαλιάζει με στοργή και

το στηρίζει. Αυτό είναι κάτι που έχω διαπιστώσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια που

δραστηριοποιήθηκα ενεργά σε βιβλιοπαρουσιάσεις και σχετικές εκδηλώσεις, αλλά κι

αυτό που εισέπραξα πρόσφατα παρουσιάζοντας το δικό μου βιβλίο στους

συμπολίτες μου. Γενικότερα, το βιβλίο είναι παράθυρο στον κόσμο. Κι ο κόσμος

καταλήγει ένα βιβλίο που ενδείκνυται για τις πιο απρόβλεπτες κι αυθεντικές

αναγνώσεις.

 

Γράφετε κάτι άλλο αυτή την περίοδο; Πρέπει να σας πω, ως αναγνώστριά σας,

πως ανυπομονώ ήδη για το επόμενο. Ποια τα σχέδιά σας για το μέλλον όσον

αφορά τη συγγραφή;

Με τιμά το γεγονός πως σας κέρδισε το πρώτο μου μυθιστόρημα, και μπορώ να σας

πω πως ήδη γράφω το δεύτερο. Παράλληλα, με τις Εκδόσεις Έξη, που βρίσκονται

συνεχώς στο πλευρό μου και με στηρίζουν, ετοιμάζουμε πολλές εκδηλώσεις και

παρουσιάσεις για το επόμενο διάστημα σε διάφορα μέρη της Ελλάδος και την Κύπρο.

Δε μπορώ ακόμα να αποκαλύψω τις εκπλήξεις που επιφυλάσσουμε με την εκδότριά

μου, Ισμήνη Λαμπροπούλου, μπορώ σίγουρα όμως να την ευχαριστήσω ολόψυχα για

το ανοιχτό εισιτήριο που έχει εξασφαλίσει στο βιβλίο μου στις αναγνωστικές

πτήσεις.

 

Kάτι ακόμα που με εντυπωσίασε στο βιβλίο ήταν οι προσωπικές σας σκέψεις,

ο λεγόμενος φιλοσοφικός στοχασμός, που είναι καλό να διαθέτει ένα βιβλίο για να

το διαφοροποιεί από ένα απλό αφήγημα. Εύκολο ή δύσκολο το στοίχημα αυτό;

Aισθάνεστε ικανοποιημένη;

 

Νομίζω πως η πλοκή είναι που κάνει μοιραία έναν δημιουργό να παραθέσει τις

προσωπικές του σκέψεις στο αφήγημά του. Σίγουρα πάντα θα κρύβεται πίσω από

τους ήρωές του, αλλά θα είναι αυτό που λέει κι ο Φλωμπέρ: σαν το Θεό, πανταχού

παρών στο αφηγηματικό του σύμπαν. Το βιβλίο μου μου χαρίζει καθημερινά πολύ

έντονα συναισθήματα. Χαράς, συγκίνησης, πληρότητας. Πώς να μην αισθάνεται

κανείς ικανοποιημένος όταν οι ιστορίες του αγγίζουν τους άλλους και χαϊδεύουν τις

πιο ευαισθητες χορδές τους; Είναι και θα είναι πάντα το παιδί μου που το καμαρώνω

και το αγαπώ ακόμα πιο πολύ καθώς μεγαλώνει. Είναι και θα είναι πάντα το

κερδισμένο στοίχημα με τον εαυτό μου για όσες ακόμα εμπνεύσεις με επισκευθούν

στο μέλλον.

 

Aφού σας ευχαριστήσω και προσωπικά για την εμπιστοσύνη αλλά και εκ

μέρους όλης της συντακτικής μας ομάδας για την πολύ όμορφη και ουσιαστική

κουβέντα που κάναμε, σας προτρέπω να κλείσετε αυτή τη συνέντευξη όπως εσείς

θέλετε. Ένα μότο σας, μια σκέψη σας για το μέλλον του βιβλίου στη χώρα μας, για

το τι ονειρεύεστε εσείς να πραγματοποιήσετε στο χώρο της συγγραφής και της

λογοτεχνίας.

 

Θα σας ευχαριστήσω κι εγώ για μία ακόμα φορά για το χρόνο που διαθέσατε σε μένα

και το βιβλίο μου, και θα ευχηθώ σε εσάς προσωπικά και τους συνεργάτες σας υγεία,

πολλά χαμόγελα ευτυχίας και πολλές επιτυχίες, και αφού μου ζητάτε να κλείσω εγώ

τη συνέντευξη με μία σκέψη μου περί λογοτεχνίας, θα σας εκμυστηρευτώ πως για

μένα λογοτεχνία είναι όλα εκείνα τα χιλιάδες μαγικά πράγματα που περιμένουν το

πνεύμα μας να γίνει πιο οξυδερκές. Γι αυτό, προτρέπω τους ανθρώπους να

συνεχίσουν να διαβάζουν.

Στα βιβλία κοιμούνται όλοι οι κρυμμένοι μας εαυτοί που

περιμένουν να τους ανακαλύψουμε. Γιατί να χάνουμε χρόνο;

Όσο για μένα, εύχομαι να διανύσω πολλές ακόμα συγγραφικές διαδρομές, καθώς μετά το ζέσταμα, θέλεις πάντα να τρέξεις και να αποδείξεις στον εαυτό σου πρωτίστως, ότι «the sky’s the limit»!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.