Μαμά… – Χαρά Μαρκατζίνου

Spread the love

Η καρδιά μου χορεύει σε ένα νέο ρυθμό, χαρούμενο…

Ο χτύπος της είναι ο πρώτος σου ήχος, σε νανουρίζει, σε ξυπνά, σε γαληνεύει… είναι το δικό μας τραγούδι, αυτό που μας ενώνει, εκείνο που σου θυμίζει πως όσο ζω, όσο υπάρχω η καρδιά μου θα τραγουδά για σένα.

Η φωνή μου σε βοηθά να με γνωρίσεις όταν ανοίξεις τα μάτια σου στο φως, κι είναι εκείνη που θα σε συντροφεύει, θα σε κάνει να γελάς, θα σε ηρεμεί, θα σε κάνει να νιώθεις ασφαλής, θα σε θυμώνει στα πρώτα βήματα της ανεξαρτησίας σου, μα θα σε συντροφεύει όπου κι αν είσαι…

Το άγγιγμά μου σου μεταφέρει όλη μου την αγάπη, από την πρώτη στιγμή που είσαι μια κουκίδα στην οθόνη ενός υπέρηχου, στην μικρή πλατούλα σου όταν ξενυχτάμε παρέα γιατί θες να χορτάσεις λίγο παραπάνω την αγκαλιά μου, στο χεράκι σου που κλείνω μέσα στην παλάμη μου και νιώθω πως εκεί χωράει ο κόσμος όλος. Στο ζεστό σου μέτωπο όταν ο πυρετός σε ταλαιπωρεί, στα λιτά σου μαλλιά το μεσημέρι στην παραλία, στα κόκκινα μάγουλά σου που έχουν χρώμα και γεύση από καρπούζι, στην ακριβή αγκαλιά σου στα χρόνια της εφηβείας, στο φευγαλέο άγγιγμα των χεριών κι ας μου είσαι ακόμα θυμωμένη, στο αγαπημένο σου μπλουζάκι που σου μοσχοβόλησα με άρωμα αγάπης και τρυφερότητας λίγο πριν φύγεις για τις πρώτες σου διακοπές με τον έρωτα,  στο ίσιωμα της μικρής τσαλακωσιάς που έχει το σακάκι σου πριν την πρώτη μέρα στην καινούργια σου δουλειά, στο χαμόγελό σου που ζωγραφισμένο σε έναν καμβά στο σαλόνι τώρα που δε μένουμε πια μαζί. Στο χέρι σου που κλείνει μέσα του το θαύμα της ζωής και το δικό μου χέρι που χαϊδεύει απαλά και τα δυο δικά σας. Σ’ εκείνο το χάδι που σου δίνω και στο χαμόγελο που διαγράφεται στα χείλη μου καθώς σε βλέπω κι ας σε ρωτάω για πολλοστή φορά το όνομά σου…

Σ’ όλες εκείνες τις έγνοιες που πέρασαν από το μυαλό μου κάθε φορά που ήθελα να σε προστατέψω. Σ’ εκείνες τις στιγμές που η αγάπη μου νίκησε το φόβο κι έδωσε χώρο σε σένα και την ελευθερία σου. Μα και σ’ εκείνες τις άλλες τις στιγμές που οι γνώμες μας βρέθηκαν αντιμέτωπες, που προσπάθησα να σε καταλάβω μα δεν τα κατάφερα. Σ’ εκείνες τις δύσκολες στιγμές που οι δικές μου πληγές στάθηκαν εμπόδιο για να σε καταλάβω. Μα κι εκείνες τις στιγμές η καρδιά δεν έπαψε να σε αγαπά και να χτυπά στο ρυθμό μας, στον δικό μας μυστικό ρυθμό…

Σε όλα τα ξενύχτια που η λαχτάρα μου να είμαι η καλύτερη για εσένα, με έφερε αντιμέτωπη με τους πιο μεγάλους μου φόβους, με τις ανασφάλειες και τις πληγές. Στις φορές που σκόνταψα μα ξανασηκώθηκα και για τις δυο μας. Σε αποφάσεις που με παίδεψαν αν ήταν οι σωστές και στο δικό σου μοναδικό χαμόγελο που ήταν η απάντηση…

Στο χτύπο εκείνο της καρδιάς που θα συμβολίζει για πάντα το δικό μας τραγούδι, ακόμα κι όταν η δική μου καρδιά θα έχει σωπάσει…

Από την πρώτη στιγμή ως την προσωρινή τελευταία μιας κι οι δρόμοι μας δεν χωρίζουν ποτέ, στο χάδι, στη φωνή, στην αγκαλιά, στη μυρωδιά, στην αγαπημένη γεύση, από εδώ ως τον ουρανό και πίσω πάλι, στο πιο δυνατό σου φως και στο πιο βαθύ σκοτάδι, στο πιο κοντά κι όταν νομίζεις πως είμαι μακριά, θα είμαι εκεί για εσένα…

Μία αγκαλιά γεμάτη μ’ όλου του κόσμου την

Αγάπη

Μία αγκαλιά γεμάτη στοργή, μια αγκαλιά γεμάτη

Αποδοχή

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.