Στο δικό μου μπαμπά – Χαρά Μαρκατζίνου

Spread the love

Ο μπαμπάς δεν είναι ούτε η άγκυρα που θα μας κρατήσει σ’ ένα σημείο ούτε το πανί που θα μας πάει μπροστά. Είναι ο φάρος που θα μας δείξει τον δρόμο.

Σ’ εκείνο τον πατέρα που μου έδειξε το δικό μου δρόμο, τον μπαμπά μου.

Σ’ εκείνον που μου έμαθε να χαμογελώ, ακόμα κι όταν τα πράγματα γίνονταν δύσκολα. Σ’ εκείνον που με έμαθε να βοηθώ εκείνους που το είχαν ανάγκη. Σ’ εκείνον που μου έμαθε πως όταν δίνεις γεμίζει η ψυχή σου. Σ’ εκείνον που μου έμαθε να συγχωρώ, πετώντας στα βράχια τον εγωισμό μου, ξορκίζοντας μακριά την πικρία και την απογοήτευση.

Σ’ εκείνον που μου έμαθε να αγωνίζομαι για τα όνειρά μου και να μην τα παρατάω. Σ’ εκείνον που μου έμαθε να ξεκινάω από την αρχή όσες φορές κι αν χρειαστεί γιατί το πιο απροσδόκητο τέλος φέρνει μία όμορφη αρχή…

Σ’ εκείνον που μου έμαθε το δώρο της φιλίας και πως η οικογένεια που εμείς διαλέγουμε κάνοντας φίλους είναι η πιο σπουδαία.

Σ’ εκείνον που με έμαθε να κάνω ποδήλατο κι αργότερα μου έμαθε να οδηγώ. Σ’ εκείνον που καθόταν δίπλα μου και απολάμβανε τη βόλτα με το αυτοκίνητο.

Σ’ εκείνον που δάκρυσε στο προσκέφαλό μου όταν ξενυχτούσα από ωτίτιδες και μου κρατούσε το χέρι για να κάνει τον πόνο μικρότερο.

Σ’ εκείνον που δε φοβήθηκε να μου δείξει τις πληγές του. Σ’ εκείνον που μου έμαθε πως είχα δύο επιλογές στη ζωή μου, είτε να πέσω και να ξανασηκωθώ είτε να μείνω για πάντα πεσμένη στο έδαφος. Σ’ εκείνον που μου έμαθε πως οι πληγές που κουβαλάει ο καθένας μας είναι ανίατη αρρώστια αν επιλέξεις να τις ματώνεις ξανά και ξανά ή ένα ανεκτίμητο δώρο σαν αποφασίσεις να τις επουλώσεις.

Σ’ εκείνον που μου έφερνε πάντα τις πρώτες γεύσεις φρούτων σαν έμπαινε η άνοιξη. Σ’ εκείνον που μου έκανε μικρά δωράκια ακόμα κι όταν τα οικονομικά του ήταν στριμωγμένα.

Σ’ εκείνον που με το απότομο φευγιό του στα είκοσί μου χρόνια, μου έμαθε πως η ζωή είναι στιγμές, είναι το εδώ και το τώρα, ποτέ το πριν και το μετά.

Σ’ εκείνον που θα ήθελα να έχει γνωρίσει η κόρη μου…

Σ’ εκείνον που πάντα θα κουβαλώ στην καρδιά και το χαμόγελό μου, στον μπαμπά μου…

Στον μπαμπά μου, που τώρα χαρούμενος θα φροντίζει τη μαμά μου εκεί ψηλά.

Στο δικό μου φάρο…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.